Kategoria: Media i manipulacja

Koncerny uczą pielęgniarki, jak manipulować rodzicami i wymuszać na nich szczepienia dzieci

Szczepienia dzieci: specjalne szkolenia zawodowe dla pielęgniarek, lekarzy i położnych

Komentarz Jarek Kefir: przeczytajcie podkreślenie tekstu – to podpowiedź, jak chamsko i w typowo trollowski sposób walczyć z koncernami farmaceutycznymi i cebulactwem polskich lekarzy.

Ja już się zabieram do wytężonej pracy. Gdy walczysz z ludźmi skorumpowanymi, pozbawionymi empatii i ludzkich uczyć wyższych – racjonalistami, skorumpowanymi lekarzami – wtedy liczy się skutek, a mniej – sama metoda. Oni są moralności pozbawieni. I tak też będą traktowani.

Każdy, kto ma w sobie żyłkę trolla, znajomość psychologii i dobre pióro – niech też się zabiera do roboty. Tutaj, w internetach, wszyscy jesteśmy trochę trollami*  😉

  • Nie dotyczy Janusza Korwina Mikke. On to robi na poważnie..

Szkolenia zawodowe dla pielęgniarek i lekarzy o szczepieniach, czyli nowa porcja propagandy od firm farmaceutycznych

Cyt. „Koncern farmaceutyczny GSK zorganizował w Kaliszu spotkanie dla pielęgniarek i położnych, by nauczyć je rozmów z rodzicami na temat szczepień. Sprawdziliśmy jak wygląda takie szkolenie.

Piątek, godzina 18, kaliski hotel Europa. W sali konferencyjnej na IV piętrze ma odbyć się spotkanie pod tytułem ,,Świadomie o szczepieniach – odpowiedzialny dialog z rodzicami’’. W roli gwiazdy wystąpił doktor Ernest Kuchar z Wrocławia. Na sali kilkadziesiąt, może 40, może 50, pielęgniarek i położnych z regionu. Wykład jest interesujący, doktor Kuchar to świetny mówca, sypie anegdotami z rękawa, nie unika ostrych porównań, często odwołuje się do własnych przeżyć, własnego życia prywatnego i zawodowego. Po kilkudziesięciu minutach pielęgniarki reagują dokładnie tak, jak zaplanował mówca  – chórem powtarzają to, co lekarz chce usłyszeć. To efekt niemal perfekcyjnego przygotowania, bo trzeba przyznać, że zamiast nachalnej propagandy są wyraźne sugestie z elementami technik manipulacyjnych. Wszystko to jednak jest podane w miłej, lekkiej i przyjemnej formie. Skojarzenie z opisywanymi na łamach ,,Życia Kalisza’’ przypadkami sprzedaży bezpośredniej nasuwa się samo – tutaj również producent, który ma interes w sprzedaży swoich produktów, zadbał o gwiazdę wieczoru.

Po pierwsze: nie myśleć

– Człowiek podejmuje wiele emocjonalnych decyzji – mówił dr. Kuchar i na tę okoliczność przepytał przedstawicielki służby zdrowia, która pali papierosy, a która gra w totolotka. – Musicie wiedzieć, że ryzyko wygrania w totolotka dużych sum pieniędzy jest 15 razy mniejsze niż to, że zginiecie w wypadku samochodowym. Mimo to wielu ludzi wysyła kupon lotto. Współczesne społeczeństwo jest nieufne. Kiedyś lekarz czy pielęgniarka to była wyrocznia. Dzisiaj, dzięki Internetowi, wszyscy mają dostęp do informacji. Przeciętny człowiek na szczepieniach się nie zna, szuka więc informacji na ten temat w Internecie, ale nie jest w stanie odróżnić tego, co powiedziała jedna pani drugiej pani, od informacji rzetelnej.

Jako dowód doktor przywołał sytuację studentów, którym zaprezentowano prezerwatywy dwóch różnych producentów. Z badań wynikało, że te wyprodukowane przez producenta A są dużo lepsze od tych wyprodukowanych przez firmę B. Te dane były znane studentom, jednak mimo to większość z nich sięgnęła po prezerwatywy producenta B, ponieważ wcześniej zapoznali się z historią jednego ze swoich kolegów, który emocjonalnie opisał dramatyczny moment, gdy podczas stosunku jego prezerwatywa pękła. Opowieść była emocjonalna i podobnie rzecz dzieje się z nami – jeśli usłyszymy o tragedii opowiedzianej emocjonalnie, inaczej patrzymy na zagadnienie.

– W społeczeństwie istnieje ogromna niechęć do ryzyka. Ludzie panicznie boją się wszystkiego, chociaż z drugiej strony lekceważą choroby, których nie widzą, a więc w tym przypadku ocena ryzyka jest zaburzona. Badania naukowe pokazują [tutaj na sporych rozmiarów ekranie pojawia się slajd przedstawiający krokodyla nilowego – dop. JB], że jesteśmy potomkami ludzi, którzy zachowali się właściwie w sytuacji zagrożenia.

Jesteśmy potomkami tych ludzi, którzy nie myśleli zbyt wiele, tylko uciekali przed krokodylem. Musimy nie myśleć. Nasze myślenie jest efektem ewolucji. Jeśli przed wiekami kobieta słyszała szelest w trawie, uciekała, a nie zastanawiała się, czy szelest powoduje wiatr, czy też dzikie zwierzę. To był tzw. błąd fałszywie dodatni w ocenie ryzyka, który pozwalał przeżyć, bo szelest mógł spowodować wiatr, ale mógł też spowodować jakiś dziki zwierz. Ludzie, którzy przeżyli, charakteryzowali się tym, że jeśli nie wiedzieli o co chodzi, to ich naturalną reakcją była ochrona potomstwa. Inna sprawa, że życie pokazuje, że ci durniejsi mają więcej dzieci – mówił doktor i tym stwierdzeniem wywołał salwy śmiechu. Uczestniczące w spotkaniu pielęgniarki wyraźnie więc poddały się terrorowi autorytetu medycznego i nie zauważyły, że przywołany właśnie mechanizm działa w przypadku rodziców, którzy nie szczepią swoich pociech, obawiając się o ich zdrowie.

Więcej w Życiu Kalisza: http://www.zyciekalisza.pl/?str=116&id=165042

Oto liberalizm! Darmowe staże i „seksualne bonusy” dla pracodawcy

Szokujące wymagania pracodawców i ogłoszenia o pracę

Idealny pracownik? Młody, choć z kilkuletnim doświadczeniem w branży. Ze znajomością języków obcych, najlepiej dwóch, w tym jednego egzotycznego. Z ustabilizowaną sytuacją domową, ale singiel, który zamiast rodzinie, poświęcał się będzie pracy.

Pracodawcy, wykorzystując wysokie bezrobocie, śrubują oczekiwania wobec kandydatów i narzekają, że na rynku pracy nie ma dobrych pracowników. Bezrobotni, którzy szukają zatrudnienia, wyszydzają za to często wymagania pracodawców, zwłaszcza gdy zderzy się je z proponowaną płacą.

Umiejętności specyficzne, czyli jakie

Coraz częściej pracodawcy wymagają od kandydatów dość specyficznych umiejętności. Jeśli uzasadnia to stanowisko, na które się rekrutuje, jest to naturalne. Bywa jednak, że wymagania nijak mają się do tego, czym kandydat ma się u przyszłego pracodawcy zajmować.

Nie wszyscy pracodawcy zdają sobie sprawę, że oczekując wyższego wykształcenia kierunkowego, doświadczenia w branży popartego sukcesami zawodowymi, znajomości dwóch lub więcej języków oraz określonych zdolności lub uprawnień, nie mogą oferować 2 tysięcy złotych na rękę. Niestety, bywa że wymagają bardzo dużo, a nie oferują nawet jasnej, precyzyjnie określonej ścieżki awansu i rozwoju zawodowego, co dla pewnej grupy pracowników jest sprawą kluczową.

Ogłoszenia o pracę z życia wzięte

Nie ma się więc co dziwić frustracji tych, którzy od dłuższego czasu szukają zatrudnienia i zderzają się z ogłoszeniami, które zamiast dawać nadzieję na pracę, przynoszą ze sobą irytację.

  • Rozmowy kwalifikacyjne nie mają sensu. I tak pracodawca z góry wie, kogo szuka. Na „moje” stanowisko zatrudniono 23-latkę bez doświadczenia. Ja mam wyższe magisterskie, parę podyplomówek, 45 lat i 17-letnie doświadczenie w branży. Tyle, że nie mam znajomości. W małych miejscowościach to nie umiejętności i CV, ale właśnie znajomości się liczą – uważa pani Barbara z Inowrocławia. Nie znalazła normalnej pracy, więc poszukała dorywczej. Opiekuje się dzieckiem, na czarno.
  • Na studiach szukałam dorywczej pracy, żeby sobie dorobić do stypendium. Wymiękłam jednak przy ogłoszeniu o sprzątaniu biur, w którym pracodawca chciał otrzymać CV i list motywacyjny. Gdybym studiowała filozofię, może wpadłabym na to, jak napisać list motywacyjny do pracy jako sprzątaczka, ale studiowałam pedagogikę – irytuje się na forum Magda.

  • Mnie rozbawiło ogłoszenie jednej z ogólnopolskich firm z branży ochroniarskiej. Szukała ochroniarzy i konwojentów z grupą inwalidzką. Gdybym prowadził firmę i korzystał z asysty konwojentów-inwalidów, to chyba zastanowiłbym się trzy razy, czy takiej firmie powierzać moje pieniądze – kpi Marcin, forumowicz. – To na początku bawiło, ale później doprowadzało do rozpaczy żądanie pracodawców, którzy oczekiwali kilkuletniego doświadczenia w branży, a jednocześnie dawali do zrozumienia, że kandydat na stanowisko ma być młody. Jak miałem zyskać kilka lat doświadczenia, będąc na studiach dziennych?!

Praca normalna, a wymagania, jak w agencji towarzyskiej

Kolejne historie opowiadają kobiety, które aplikowały na stanowiska i spotkały się z dwuznacznymi oczekiwaniami ze strony pracodawców.

  • Wysłałam parę CV na stanowisko sekretarek, asystentek zarządu i tym podobnych. Uważam, że to ciekawe i perspektywiczne stanowiska, ale widać rozumiem je inaczej niż mężczyźni. Wszędzie tam, gdzie szefami są faceci, dostawałam odpowiedź z prośbą o przesłanie dodatkowych zdjęć, często także swoich wymiarów oraz informację, że oczekuje się od kandydatki reprezentacyjnego wyglądu i gotowości do zagranicznych wyjazdów i spotkań także po godzinach pracy. Nie sądziłam, że normalna oferta pracy będzie przypominać takie, jakie widnieją w towarzyskich ogłoszeniach – dodaje Agnieszka, absolwentka marketingu.

Śmieszne wymogi, ale prawdziwe

Internauci na forach poświęconych pracy wprost prześcigają się w dostarczaniu coraz bardziej absurdalnych ofert pracy. Jest więc i oferta pracy dla sekretarki, a wśród oczekiwanych umiejętności – zdolność do obsługiwania kosiarki i glebogryzarki. Zdesperowany bezrobotny ogłasza się sam i oferuje swoją pracę bossom świata przestępczego, gdyż na normalnych szefów w uczciwej pracy jakoś liczyć nie może.

Oferta dla drwali (praca w Norwegii) mówiła o konieczności przedstawienia zdjęcia całej sylwetki, jakby aparycja miała jakiekolwiek znaczenie w norweskim lesie. Jednym z absurdalnych wymagań pracodawców, które irytują szukających pracy najbardziej, jest praca „za uścisk dłoni prezesa”, czyli wszelkiego rodzaju niepłatne staże, praktyki, zajęcia wolontariackie. Za wykonywanie takiej pracy pracodawca oferuje „wzbogacenie swojego CV” lub list polecający.

Co więcej, zdarzają się pracodawcy, którzy oczekują, że kandydat do pracy… opłaci swoje praktyki w firmie. Absurdalne ogłoszenia o prace nie zdarzają się jedynie w internecie. Także do urzędów pracy w całej Polsce trafiają oferty od pracodawców, na które ciężko pośrednikom znaleźć kandydatów.

Specjaliści rynku pracy zaznaczają, że pracodawca ma prawo do stawiania określonych wymagań przed kandydatami. Warto się do nich przynajmniej próbować dostosować, ale nie należy robić tragedii, gdy któregoś z warunków się nie spełnia. Jest prawdopodobne, że w procesie rekrutacji pracodawca nie znajdzie nikogo, kto spełniałby wyśrubowane wymagania i będzie stopniowo obniżał swoje wymagania wobec kandydatów.

Źródło: http://www.regiopraca.pl/

Dr Andrew Wakefield który złamał zmowę milczenia o szczepieniach, przechodzi do ataku. „Nauka będzie kontynuowana na poważnie!”

Doktor Andrew Wakefield i szczepienia: poznaj fakty

Doktor Andrew Wakefield przeprowadził ważne badania na temat szkodliwości szczepionek i dodatków jakie się w nich znajdują. Udowodnił on, iż szczepienia wywołują m.in. autyzm.

Został zniszczony przez firmy farmaceutyczne, zaś postępowanie brytyjskiego wymiaru sprawiedliwości wobec niego to nic innego, jak klasyczny przykład korupcji. Zaś zwolennicy szczepień, i wszelkiego rodzaju „racjonaliści naukowi” kpią z jego prac, przedstawiając zafałszowane lub nieprawdziwe dane.

Teraz doktor Andrew Wakefield wychodzi z cienia i przechodzi do ofensywy. Powstaje film „Brought” („Kupieni”), który porusza sprawę szczepień i autyzmu.

Nie ma dziś żadnych wątpliwości, iż szczepionki nie tylko szkodzą zdrowiu (bo słowa: „szkodzi zdrowiu” nic nam nie mówi tak naprawdę), ale powodują także kalectwo i zgony.

Kwestią otwartą jest to, czy chodzi tutaj TYLKO o kwestię zarobku dla firm farmaceutycznych, w tym zarobku za leczenie choró powstałych po szczepieniach, czy mamy tu raczej do czynienia z zakamuflowanym ludobójstwem, realizowanym w białych rękawiczkach, w absolutnym milczeniu ofiar.

Nie bójmy się słowa „ludobójstwo”! Pomyśl logicznie. Gdybyś na przykład był terrorystą, albo agentem sił specjalnych, i chciał sparaliżować wrogie państwo, jak byś postąpił?

Ja bym nie wysadzał wież WTC samolotami, bo to nieefektywne. Wprowadziłbym trucizny do:
-sieci wodociągowej
-sieci dystrybucji żywności
-do leków i szczepionek
-do kosmetyków
-do benzyny
-bądź rozpyliłbym je nad miastem za pomocą kilku, kilkunastu samolotów

Wiedza jest dziś podstawą, jeśli chodzi o przeżycie. To okrutne co powiem, ale teraz mamy takie czasy, że Ci, którzy umieją myśleć samodzielnie – przetrwają. A idioci umrą, i to bardzo szybko. Pokolenie moich rodziców umiera w wieku 50-cio, 60 lat, moje pokolenie nie dożyje nawet 50 roku życia.

A teraz wypowiedź dr Andrewa Wakefielda:

„Nauka będzie kontynuowana na poważnie. Byłem po stronie defensywy od lat i zdecydowałem, że to wystarczy. Teraz przechodzę do ataku. Wygramy to.
Oni zainwestowali w ogromnie drogą, skomplikowaną i kończącą się niepowodzeniem politykę public relations, która powoli się wali.
Dlaczego?
Bo to nie jest oparte na prawdzie”

„Bought” („Kupieni”)
Premiera kinowa zimą 2014.

W latach 90-tych XX wieku przeczytałem jedno zdanie, które już na zawsze utkwiło mi w pamięci:

“Wojny przyszłości będą praktycznie niewidoczne dla zwykłego zjadacza chleba. Jedyną ich namacalną oznaką będzie coraz większa ilość grobów”

Polecam też sentencję męża córki Marii Skłodowskiej-Curie:

“Przyszła wojna będzie wojną niewidzialną. Dopiero, gdy dany kraj zauważy, że jego plony uległy zniszczeniu, jego przemysł jest sparaliżowany, a jego siły zbrojne są niezdolne do działania, zrozumie nagle, że brał udział w wojnie i tę wojnę przegrywa”
Frederic Joliot-Curie

Jarek Kefir

Źródło: http://jarek-kefir.com/

Wesprzyj niezależne inicjatywy Jarka Kefira!

Przekazuj ten wpis dalej, kopiuj, umieszczaj na profilach społecznościowych.
Możesz też wspomóc finansowo moje świadome inicjatywy i projekty – tutaj link jak to zrobić:
http://jarek-kefir.com/wsparcie/
Tylko działając samemu i wspierając niezależne media mamy cień szansy na zmianę!

Przeczytaj też:

Kulisy medialnej, politycznej i sądowej nagonki na dr Andrewa Wakefielda:

http://jarek-kefir.com/2013/10/24/dr-andrew-wakefield-ma-racje-szczepionki-moga-byc-zabojcze/

Kim są zwolennicy szczepień, czyli tzw „racjonaliści naukowi? Większość lekarzy to racjonaliści:

http://jarek-kefir.com/2013/02/11/racjonalistyczni-liberalowie-czyli-psychopatyczne-biomaszyny/

http://jarek-kefir.com/2013/05/31/portal-racjonalista-pl-jest-powiazany-z-sekta-religijna/

Neoliberalizm czyli globalna zbrodnia w białych rękawiczkach

Rządy państw powinny realizować strategie gospodarcze, które wspierałyby rozwój całości krajowej gospodarki i prowadziły do zwiększania się dochodu narodowego.

Poprzednio zwróciłem uwagę na fakt, iż pewne neoliberalne „reformy strukturalne”, czy też rozwiązania legislacyjne, wcale nie są zalecane w celu „zwiększenia zasilania” rynku, do czego oryginalnie powinna dążyć ekonomia neoklasyczna. Ich przyjęcie może służyć bardzo konkretnym interesom, dlatego zawsze przy ich ocenie zalecana jest dalekowzroczność. Sztandarowym przykładem jest polityka deregulacji, która pozwoliła prywatnym firmom oraz inwestorom rozszerzenie swoich działań na obszar tzw. służby publicznej. Zjawisko to określa się mianem „rent seeking” – „pogoń za zyskiem”.

Odnosząc się do powyższego zjawiska neoliberałowie tłumaczą, że: „usługi publiczne rządu są nieefektywne, słabej jakości i obarczone wysokimi kosztami. Dlatego działaniem jak najbardziej właściwym jest przeniesienie tych usług do sektora prywatnego, aby były bardziej efektywne”.

Owszem, wprowadźmy globalnych akcjonariuszy do szpitali, wówczas ich dyrektorzy będą zobowiązani do wypracowania zysku. Jak szpital może osiągnąć zysk? Jak każda inna firma: minimalizując koszty (w tym przypadku koszty leczenia) i maksymalizując dochody (leczyć tylko te choroby, które są dobrze wyceniane przez NFZ). A z drugiej strony, jakże komfortowa jest sytuacja inwestorów – państwo gwarantuje sprzedaż ich usług. Zysk jest gwarantowany! Dalej, całkowicie sprywatyzujmy straż pożarną, policję, szkoły… Inwestorzy zagraniczni tylko czekają  na taką gratkę. W obszarze usług publicznych zbyt jest pewny. Płatnik też pewny – budżet państwa. A wielkość wypracowanego zysku właściwie zależy głównie od skali wprowadzanych oszczędności. Owszem, można zaoszczędzić poprawiając organizację danej instytucji. Jednak tylko do pewnego stopnia, potem oszczędności odbijają się na poziomie świadczenia usług. A wypracowany zysk wypływa z kraju do globalnych akcjonariuszy… Czyli opieka zdrowotna coraz gorsza i kraj coraz biedniejszy.

Koronnym argumentem neoliberałów jest teoria „trickle down”. Według niej kiedy bogate i duże przedsiębiorstwa wypracowują coraz większy zysk, to inwestują go w tworzenie nowych fabryk, nowych miejsc pracy. Dzięki czemu ludzie dotychczas bezrobotni, mogą uzyskać dochód i w ten sposób każdy staje się bogatszy. Innymi słowy, w myśl teorii neoliberalnej: pieniądze mają „spływać” szerokim strumieniem od najbogatszych do biedniejszych, co generalnie powinno poprawić ogólny stan społecznego dobrobytu.

A jak dzieje się naprawdę? Wystarczy prześledzić zmiany w USA od momentu wprowadzenia polityki „Reganomics”, do czasów współczesnych…

Efekt „trickle down” po prostu nie zachodzi.

Oczywiście moja krytyka założeń neoliberalizmu, wcale nie oznacza, że jestem socjalistą. Chcę natomiast wyraźnie podkreślić, że rządy państw powinny realizować strategie gospodarcze, które wspierałyby rozwój całości krajowej gospodarki i prowadziły do zwiększania się dochodu narodowego. Nie istnieje jedna strategia, która zawsze jest właściwa. Ale niestety jest często spotykane manipulowanie społeczeństwem, kiedy pod hasłem wspierania reform i deregulacji, wystawia się je na ofiarę dla globalnego kapitału.

W Polsce „obowiązujący” i wpierany medialnie nurt ekonomiczny głosi piękne hasła, przekonujące, że: „wolny handel zawsze ma rację”, „interwencje rządowe na rynku sa zawsze złe”, „inwestycje publiczne – to strata pieniędzy”, „deregulacja jest zawsze właściwa”, itd. itd. Analogicznie, panuje powszechne przekonanie, że polityka oszczędności budżetowych (zmniejszenie wydatków rządowych + wzrost podatków) może doprowadzić do poprawy sytuacji fiskalnej kraju. I jedno i drugie przekonanie jest błędem! W gospodarce nie istnieją się dogmaty, nie ma prawd absolutnych. Tak jak w medycynie nie ma doskonałego lekarstwa na wszystkie choroby. Czy choremu z biegunką pomoże lek przeczyszczający? Analogicznie: dla gospodarki w stanie luki podażowej – właściwe są rozwiązania liberalizujące rynek, a dla gospodarki z luką popytową – polityka bardziej przypominająca rozwiązania keynesowskie. Współczesna Japonia zmaga się z groźnym zjawiskiem „szczeliny deflacyjnej”, czyli sytuacją nadmiernej podaży w stosunku do popytu(popyt < podaż). Stąd właściwym wydaje się zastosowanie strategii gospodarczej zmierzającej do stymulacji popytu. Czyli zbliżamy się do polityki keynesowskiej.

Polityka liberalna jest bardzo korzystna dla gospodarki w sytuacji luki inflacyjnej, gdy popyt < podaż, gdy brakuje towarów na rynku. Wtedy owszem, jest pora na osławione „reformy strukturalne”, a rolą rządu jest liberalizacja i deregulacja rynku.

Na jaką chorobę teraz cierpi Europa? Co dzieje się w Polsce?A tymczasem w Europie… mimo znacznego spadku popytu – nadal stymuluje się podaż! Bo przecież liberalizm jest zawsze właściwy, a keynesizm, to obrzydły socjalizm i w ogóle samo zło.

Zastanówmy się, jakie efekty, w obecnej sytuacji gospodarczej przynosi realizacja recept neoliberalnych. Jeśli teraz zrealizujemy postulaty obniżek podatkowych dla korporacji, dla najbogatszych oraz stłumimy emisję obligacji państwowych, co skutkuje obniżkami wydatków socjalnych, to do czego dojdziemy? Bogate firmy i ich akcjonariusze powiększą swój majątek, a dochód ubogich – zmaleje.

Nie wierzę, aby to było celem wszystkich zwolenników neoliberalizmu.

Czy ktoś przypadkiem nie daje się oszukiwać?

Źródło: http://ja.samuraj.neon24.pl/post/99658,neoliberalizm-lekiem-na-cale-zlo

Czy „wolny rynek” wprowadzono w interesie Polski i Polaków? Odpowiedź: nie!

„Polska, jako jeden z największych krajów Europy, stanowi bardzo atrakcyjny rynek zbytu dla dużych firm. Jeżeli Polacy nadal będą realizować swój popyt w oparciu o dobra importowane, to pozostaną biednym społeczeństwem.

Japonia jest krajem o ogromnym potencjale zasilania. Jej potencjał produkcyjny zdecydowanie przewyższa popyt krajowy. Dlatego też aktywnie eksportuje swoje wyroby do innych krajów. Jednak popyt światowy od kilku lat maleje. Dlatego ani w kraju, ani za granicą, przedsiębiorstwa japońskie nie mogą znaleźć zbytu w takiej skali, jaka pozwoliłaby na pełne wykorzystanie potencjalnej zdolności zasilania japońskiego przemysłu. Dlategojapoński rząd koncentruje się obecnie na rynku wewnętrznym i stara się tworzyć popyt krajowy. Po prostu realizuje strategię tworzenia efektywnego popytu poprzez falę inwestycji publicznych. Co ważne i odmienne od Polski –inwestycji, które mają wpływ na PKB Japonii.

W dużym kontraście pozostaje polityka Niemiec wobec Unii Europejskiej. Niemcy w stopniu nieporównywalnie większym niż Japonia uzależnieni są od eksportu swoich towarów. A kiedy popyt np. greckich konsumentów na towary niemieckie spada – to kanclerz Angela Merkel wymaga od rządu Grecji oszczędności w… sektorze publicznym. Kto wobec tego ma wygenerować impuls stymulujący grecką gospodarkę? Gospodarstwa domowe zagrożone bezrobociem? Emeryci dostający coraz niższe emerytury?

A co z Polską? Polska wśród państw Europy jest krajem stosunkowo dużym i posiadającym (jeszcze) dość liczną populację. A tam, gdzie mieszka dużo ludzi, jest zwykle duży popyt. Faktem jest, że Polska stanowi w Europie bardzo atrakcyjny rynek. Jednakże, jeśli zaspokojenie popytu krajowego opiera się w dużej części na towarach importowanych, to potencjalna zdolność zasilania Polski nie ulegnie poprawie. Innymi słowy, gdy będziemy nadal dużo importować, to bogactwo narodowe nie wzrośnie. A czy wyjściem jest tak polecana przez neoliberałów specjalizacja? (Liberałowie twierdzą, że każdy kraj powinien specjalizować się w produkcji, tego co potrafi najlepiej, a resztę importować.) No cóż, czy społeczeństwo polskie ma szansę na dobrobyt specjalizując się, jak to się do tej pory dzieje, w prostych, nisko płatnych pracach? W XIX wieku kolonie zamorskie też miały swoje specjalizacje (produkcja bananów, cukru, herbaty…) – czy taka polityka zapewniła im rozwój i dobrobyt społeczeństwa?

W czyim interesie działa „wolny rynek”? Dlaczego opinia publiczna tak usilnie przekonywana jest o wyższości gospodarki liberalnej i globalnej nad gospodarka narodową? Otóż we współczesnej rzeczywistości gospodarczej popyt światowy jest niższy od podaży. Wewnętrzne zapotrzebowanie na produkty w krajach wysokorozwiniętych jest niewystarczające, wobec istniejącego w tych krajach potencjału produkcyjnego. Dlatego próbują one „ukraść” część zapotrzebowania z rynków innych krajów. Dlatego tak bardzo promowana jest koncepcja wspólnego, wolnego rynku. Warto jednak nie być naiwnym i mieć świadomość, że ten „wolny rynek” tworzony jest w interesie krajów o wysokiej produktywności. Po prostu rozwiniętym korporacjom, globalnym przedsiębiorstwom, wygodniej i łatwiej jest zwiększać sprzedaż swoich produktów, jeżeli nie istnieją bariery handlowe.

Oczywiście, całkowite zamknięcie kraju na wzór na przykład Korei Północnej jest bezwzględnie szkodliwe. Dlatego warto także mieć świadomość, iż: wolny handel, globalizacja, rezygnacja z taryf, deregulacja, liberalizacja ruchu towarów, ludzi i pieniędzy są niezbędne dla prawidłowego rozwoju kraju, pod warunkiem, że stosuje się je „w pewnym stopniu”.

Jednak wciąż wściekle promuje się te pomysły szerokiej „opinii publicznej”. A przecież wystarczy odrobina rozsądku i logicznego myślenia: jeżeli firmy zagraniczne będą wygrywać przetargi na realizację zamówień publicznych, to w końcu spowoduje to bankructwo i likwidację przemysłu krajowego. Jeżeli pójdzie tak dalej, to niedługo w Polsce zniknie na przykład cała gałąź przemysłu specjalizująca się w budowaniu dróg i autostrad. Taki sam mechanizm wykorzystują firmy o bogatym, zagranicznym zapleczu finansowym, które próbują złamać krajowe przedsiębiorstwa rolnicze i przetwórstwa żywności, rybołówcze, ochrony zdrowia, energetyczne, itd. Czyli wszystkie te gałęzie, które są podstawą przemysłu państwa. Ta aktywność globalnych korporacji uzyskała już specyficzną nazwę: „rent seeking”, co w wolnym tłumaczeniu na polski oznacza „pogoń za zyskiem”.

Liberałowie na wszystko mają jedno wytłumaczenie: „instytucje lub przedsiębiorstwa państwowe są nieefektywne, dlatego wszystko powinno być powierzone sektorowi prywatnemu”. I większość ludzi, łatwo przyjmuje tę argumentację. Tym bardziej, że niestety działalność polskich, państwowych instytucji pozostawia wiele do życzenia. Jednak konsekwencją takiej logiki jest sytuacja, gdzie fundamenty państwa zależą do kapitału zagranicznego. A to już stanowi niebezpieczeństwo dla jego istnienia. Czy Polska przez bezmyślność, krótkowzroczność i egoizm neoliberalnych „elit” politycznych znowu ma zniknąć z mapy Europy? Co bardziej się opłaca: poprawić nieskuteczną działalność rządu, usprawnić polskie przedsiębiorstwa działające w obszarach strategicznych, czy też lekką ręką sprzedać je kupcom zagranicznym i chwalić się przed wyborcami sukcesami w prywatyzacji? ”

Źródło: http://ja.samuraj.neon24.pl/post/100743,czy-wolny-rynek-wprowadzono-w-interesie-polski

Wielka emigracja Polaków: GUS ukrywa niekorzystny dla PO raport

Liczba emigrantów ciągle rośnie. A GUS opóźnia publikację danych niewygodnych dla Platformy – informuje „Rzeczpospolita”. Na koniec 2012 roku poza Polską było 2,13 mln Polaków. To – jak informuje gazeta – o 70 tys. więcej niż w 2011 r. i 130 tys. więcej niż w 2010 r.

Emigrantów przybywa trzeci rok z rzędu. Polacy zatem – mimo że mieli wracać, a zachód Europy rozwija się wolniej – wciąż uciekają z kraju. Zbliżamy się do rekordowej liczby emigrantów zanotowanej w 2007 r. Wtedy było ich 2,27 mln.
Z informacji „RzP” wynika, że pośród nich jest aż 1,6 mln tak zwanych rezydentów, którzy przebywają za granicą ponad rok.

Z 2 mln Polaków, którzy przebywają za granicą, ponad 1,4 mln ma 39 lat lub mniej, w tym jest 226 tys. dzieci do 15. roku życia.

Najliczniejszą grupę emigrantów stanowią ludzie młodzi.

GUS wyliczył, że najliczniejszą grupą emigrantów są osoby w wieku 25–34 lata. Jest ich 726 tys. Urodzili się w latach, gdy na świat przyszło 6,85 mln dzieci. Wyjechało zatem 10,6 proc. wszystkich urodzonych wtedy osób.

Nowych, aktualnych danych GUS nie publikuje, choć w poprzednich latach ujawniał je nie później niż we wrześniu. Powód opóźnienia, zdaniem gazety, jest tylko jeden.

Z naszych informacji wynika, że GUS dysponował od pewnego czasu liczbą emigrantów, jednak jej nie publikuje ze względu na sytuację polityczną. Chodzi o to, by nie zaszkodzić rządzącej Platformie Obywatelskiej przed mającym się odbyć 13 października referendum w sprawie odwołania prezydent stolicy Hanny Gronkiewicz-Waltz.

Rzecznik GUS-u zapewni Artur Satora, że 18 października te dane zostaną opublikowane a opóźnienie jest wynikiem trwania jeszcze prac nad spisem powszechnym.

Źródło: Rzeczpospolita / Opr. Jas

Podziemna.TV: o referendum w Warszawie!

Prawdziwe wyniki referendum w Warszawie!

A teraz inne ciekawe FAKTY odnośnie sfałszowanego (?) referendum w Warszawie:

  1. Na stronie PKW a’propos referendum w sprawie odwołania HGW są takie informacje:
    Liczba osób, które wzięły udział w wyborach – 649.049
    Liczba kart ważnych wymagana, aby referendum było ważne – 389.430

  2. Cyt. „Pracuję w jednym z urzędów dzielnicy w Warszawie. Jestem referentką w dziale obsługi mieszkańców. Piszę i proszę o interwencję, bo czuję, że to referendum może być sfałszowane.
    W środę przed końcem pracy usłyszałam od mojej przełożonej, że środa była ostatnim dniem, kiedy warszawiacy mogli dopisywać się do listy uprawnionych do głosowania. Podobno dopisało się więcej osób niż przewidywano. Instrukcja „z góry”, która przyszła do urzędu, a którą nam pracownikom przekazała kierowniczka – nie iść w niedzielę na referendum, nie głosować, zostać w domu i O ZGROZO! zachęcać do tego rodzinę i znajomych!”

  3. O godzinie 09:25 rano (niedziela) padły serwery PKW