O BOGU, KTÓRY KŁAMIE – PRZYPOWIEŚĆ GNOSTYCKA Z MORAŁEM – CZĘŚĆ 2

⚠️ UWAGA ‼️ Część pierwsza tej przypowieści znajduje się TUTAJ, przeczytaj koniecznie, by wiedzieć o co chodzi! ➡️ https://jarek-kefir.com/2021/06/28/o-bogu-ktory-klamie-przypowiesc-gnostycka-z-moralem/

JA: Więc co mam robić, przecież prezesem wielkiej korporacji raczej w tym wcieleniu już nie zostanę?

SZATAN (Uważany przez miliardy ludzi za Boga i czczony): Mam pewien pomysł. Już widzę tę ścieżkę Twojego życia. Posłuchaj. Wyjedź do kwadrantu 34, znajduje się tam kraj nazywany przez mieszkańców tej planety Hiszpanią. Spróbujesz dotrzeć do ulicznego hurtownika tego, co jest zielone. Powiesz, że chcesz tym handlować i sobie tak dorobić, ale nie chcesz handlować niczym twardszym. Ot tak, bo masz czasami wolne chwile, ale na ogół jesteś zarobiony, bo piszesz ważną pracę. Twoje drugie źródło dochodu jak i potężnych życiowych doświadczeń będzie polegało na wykorzystaniu pasji, której tutaj zapomniałeś – malowania. Będziesz malował obrazy i wystawiał je na ulicznych aukcjach w miejscach turystycznych.

JA: Ale czy to wypali? Życie takiego nomada to szalony pomysł!

SZATAN: A co masz tutaj? Tylko się przyjrzyj. Jak tam klimat w kwadrancie 44? Nie zmarzłeś przypadkiem?

Czytaj dalej „O BOGU, KTÓRY KŁAMIE – PRZYPOWIEŚĆ GNOSTYCKA Z MORAŁEM – CZĘŚĆ 2”

O BOGU, KTÓRY KŁAMIE – PRZYPOWIEŚĆ GNOSTYCKA Z MORAŁEM

JA: Boże, przychodzę złożyć reklamację!

BÓG: Zamieniam się w słuch.

JA: To moje pierwsze wcielenie na tej planecie, jeszcze nie mam tyle danych, by poznać jej zasady. Otóż robiłem tak, jak mi mówiono. Pracowałem ciężko i solidnie. Wkładałem w robotę całe swoje serce. Naprawdę się starałem. Byłem sumienny i obowiązkowy. A tu nagle, 10 dnia następnego miesiąca, przyszło na konto wynagrodzenie w kwocie tak śmiesznie niskiej, że aż woła o pomstę do nieba, do Ciebie właśnie. Przecież ja nie przeżyję za to nawet dwóch tygodni, nie mówiąc już o miesiącu! O odłożeniu na koncert czy na wakacje mogę zapomnieć. No i ogólnie, pomimo tego, że się staram, staję na głowie, daję z siebie wszystko, to ciągle jakbym dostawał kopniaki i obrywał. W różnych dziedzinach życia. O co tu chodzi? Co jest grane? Nie tak miało być, nie tego mnie uczyli na przykład ziemscy rodzice czy mądrzy ludzie z telewizji.

BÓG: Ale to tak nie działa..

JA: Jak to!?

Czytaj dalej „O BOGU, KTÓRY KŁAMIE – PRZYPOWIEŚĆ GNOSTYCKA Z MORAŁEM”

KORONAWIRUS W POLSCE! APOKALIPTYCZNY SCENARIUSZ! [OPOWIADANIE]

Polska, dnia 20 września 2020 roku. Koronawirus stał się pandemią globalną. Jest mnóstwo zachorowań i zgonów. Niestety, wszelkie próby powstrzymania epidemii spaliły na panewce. Krwawego pochodu epidemii przez świat nie zatrzymała nawet pora letnia. Dotychczasowa produkcja i konsumpcja zostały praktycznie zatrzymane.

Granice zamknięte, permanentny stan wojenny w większości krajów. Godzina policyjna, łapanki na ulicach, lincze i samosądy na ludziach, których jedyną winą było kichnięcie, np po zapaleniu papierosa. Kordony sanitarne, blokady miast i dzielnic, powszechna panika, zamieszki. Oto codzienność „Ery X” – jak nazywano te czasy. Łańcuchy dostaw z innych krajów załamane, wymiana handlowa między nimi ograniczona.

Brak szczepionki i leku na koronawirusa. Kwitła szara strefa, pokątny handel, czy też handel wymienny. Ten, kto umiał naprawić pralkę, smatrfona czy laptopa, był niemal Bogiem, miał hajs (polskie nomen omen Korony Transferowe – nowo wprowadzona waluta po upadku ekonomii) i przede wszystkim miał żywność.

Razu pewnego zachciało mi się załatwić coś w szarej strefie. Udałem się wieczorną porą we wcześniej ustalone, ustronne i dość ciemne miejsce. Serce miałem na dłoni, co rusz sprawdzałem, czy za kaburą jest moja Beretta kaliber 9mm, tak na wszelki wypadek. Wtedy nagle usłyszałem donośne, choć ciche wołanie: Czytaj dalej „KORONAWIRUS W POLSCE! APOKALIPTYCZNY SCENARIUSZ! [OPOWIADANIE]”

DUCHOWA ROZMOWA NIENARODZONEGO DZIECKA Z BOGIEM

Wielki Architekt:
-urodzisz się na pewnej planecie na obrzeżach galaktyki. Dostajesz ciało fizyczne. Twoje ciało niefizyczne będzie podzielone na trzy osobne części mające utrudniony kontakt ze sobą. Czyli podświadomość, umysł i duszę. Będziesz musiał starać się je nie tylko łączyć, ale i równoważyć. Sprawi Ci to trudności, ale taki jest plan. Masz w 90% doświadczać i maksymalnie w 10% myśleć.

Ja rok przed narodzinami:
-dobrze. Co jeszcze mam robić?

Wielki Architekt:
-masz się nauczyć dostosować i wiedzieć jak reagować, w zależności od sytuacji. Tamtejsi mieszkańcy nazywają to hipokryzją i potępiają, ale to tak naprawdę podstawowa umiejętność na tamtej planecie. Musisz się nauczyć kiedy się odzywać, a kiedy nie. Kiedy pokazać prawdziwego siebie a kiedy się ukrywać. Musisz też umieć rozeznać, komu przekazać swoją wiedzę, komu tylko częściowo, a komu w ogóle. Większość nie będzie w ogóle zainteresowana tym, co wiesz, gdyż będą zajęci tylko walką o byt materialny lub uzyskaniem odpowiedniej ilości dóbr i zasobów. Tamtejsi nazywają to bogactwem i statusem.

Ja rok przed narodzinami:
-a jak się nie dostosuję? Nie chcę grać na tak nieuczciwych i głupich zasadach.

Wielki Architekt:
-a kto Ci powiedział, że tamta planeta jest mądra? Nie jest, głupcze, a Ty nie masz tam myśleć, tylko doświadczać i działać! Nie kieruję Cię tam byś myślał! Jeśli się nie dostosujesz, to nazwą Cię: dziwnym, głupim, nienormalnym, niedostosowanym, faszystą, new age’owcem, lekkoduchem, przemądrzałym, sługą diabła, i tak dalej. Czyli oskarżą Cię dokładnie o te cechy, które mają w sobie, a których nie są świadomi. Co mądrzejsi mieszkańcy tamtej planety nazywają to projekcją i wyparciem.

Ja rok przed narodzinami:
-ale to przecież totalnie głupie, czy nie można takich informacji przekazać drugiej osobie szczerze i bez takich gierek?

Wielki Architekt:
-głupcze, czy ja Ci mówiłem, że to ma być mądre? Zdradzę Ci coś: na tej planecie wszystko jest celowo odwrócone do góry nogami. Dobro jest nazywane złem a zło dobrem. Miliardy ludzi pracują za grosze na garstkę psycholi. Zamiast się solidarnie zbuntować, uważają to jeszcze za cnotę. Nazywają to pracą, choć to nie ma za wiele wspólnego z pracą, a raczej z niewolą. Zresztą oni nie są solidarni ze sobą, tylko wierzą w różne interpretacje świata stworzone przez tych psycholi, takie jak ideologie i religie. Okopują się wokół nich i walczą sami ze sobą, zamiast z nimi. Nienawidzą dlatego siebie nawzajem, zamiast nienawidzić tych, którzy ich wyzyskują i niszczą. To świat, w którym rządzą podstawowe instynkty i popędy. Świat, w którym to zło ma siłę, a skoro wszędzie w moim wszechświecie obowiązują rządy silniejszych istot.. To tam zamiast istot dobrych, rządzą istoty złe. To złym ludziom lepiej się tam powodzi i mniej są oni nękani przez planetarne siły równoważące. Wszystko przez to że jest to system odwrócony, w którym dobro nie ma mocy, za to ma ją zło. Ludzie rodzą się tam ze świadomością buddy. Ale wraz z wiekiem agresywność świata i trudne przeżycia wypaczają interfejs niefizyczny. On zaczyna chorować, co tamtejsi uznają o ironio za normę. A wraz z nim choruje ciało fizyczne. W konsekwencji ludzie żyją tam nie kilka tysięcy lat lub więcej, jak na naszych planetach, ale ledwie sto lat. Młodość trwa u nich zaledwie 50 lat, a potem zaczyna się seria chorób.

Ja rok przed narodzinami:
-dlaczego mam więc tam się wcielić? I czy uda mi się rozwikłać zagadkę systemu i wszechświata, tak jak zrobiłem to w poprzednim życiu w wieku 387 lat?

Wielki Architekt:
-bo tylko tam zdobędziesz tak ważne i istotne doświadczenia. Nie, nie odkryjesz w takim ciele fizycznym i niefizycznym odwiecznej zagadki wszechświata. To niemożliwe z takim interfejsem ciała niefizycznego. Ale nieco zbliżysz się do jej poznania. I broń Boże nie czytaj książek
filozoficznych! To może się źle skończyć! Choć i tak wiem, że to polecenie złamiesz. Tamten gatunek istot rozumnych nie został zaprojektowany do myślenia, ale do ciężkiej pracy jak i do doświadczania, najczęściej doświadczania równie ciężkich sytuacji i wydarzeń. Więc idź śmiało, to Twoja szansa!

Ja rok przed narodzinami:
-dobrze. Do jakiej rodziny trafię? Będą jacyś fajni? Mam nadzieję, że tak!

Wielki Architekt:
-trafisz do rodziny, która wgra Ci podstawowy program tej planety. Paradoksalnie ten program jest tak ustawiony, by przekazać istocie nie tylko to, czego ona w ogóle nie potrzebuje. Ale także takie pojmowanie rzeczywistości, które kompletnie nie jest z nią zgodne. Ten program to lustrzane, fałszywe odbicie zasad rządzących tamtym światem. Bo jest to system odwrócony. Nie dostaniesz od tej rodziny wiedzy o tym, jak działa świat i jak się w nim poruszać. Musisz najpierw przeciwko nim się zbuntować, a potem poznać tę wiedzę, na drodze często trudnych doświadczeń i przeżyć. Będziesz nienawidził tego świata za to, co Ci zrobił. Ale wyzwolisz się z niego dopiero wtedy, gdy pokochasz ten świat i to unikalne doświadczenie. Gdy docenisz małą ludzką dobroć, wschód słońca, kwiatek na trawniku, każdy unikalny dzień. Bo tam każdy dzień może być Twoim ostatnim. Będziesz reinkarnował się tam dopóty, dopóki tego właśnie nie zrozumiesz. Masz wiele żyć i wiele szans. Nie zmarnuj ich, nie zmarnuj żadnego dnia. Pomimo tego, że ten świat bywa brutalny i agresywny, to każdy dzień tam jest szansą i darem. Stworzyłem ten świat, który może się wydawać niesprawiedliwy po to, by sprawdzać istoty na drodze doświadczeń, a nie myślenia, jak to u nas.

Ja rok przed narodzinami:
-dobrze. Idę śmiało!

Autor: Jarek Kefir

Hej, poświęć chwilę swojej uwagi na przeczytanie tego! 🙂 Nie organizuję szemranych warsztatów, na których mówi się o czarach-marach, cudach niewidach i jeszcze trzeba za to płacić krocie. Wolę walić prawdę prosto z mostu, nie pasjonuje mnie oszukiwanie ludzi, by na tym zarabiać.

Nie wprowadzam żadnych płatnych treści, takich jak prenumerata lub opłata za wybrane artykuły. Bo chcę, by moje publikacje były dostępne dla każdego, nawet dla biednych osób, których jest w Polsce większość. Ale utrzymanie strony internetowej (jarek-kefir.com) na serwerze jak i nawet sama chęć ciągłego publikowania wiąże się z różnymi wyzwaniami. Np z kosztami.

Jeśli cenisz moją pracę, uważasz, że moje publikacje wniosły coś dobrego do Twojego życia, i masz taką możliwość jak i chęć, to możesz wspomóc moje publikacje finansowo. To jedyne źródło utrzymania strony, ponieważ z samej pracy na etat nie utrzymałbym jej. Powód? Moja pensja jest mała, a dochody z reklam są bardzo zaniżone przez cenzurę. Oprócz tego zmagam się z uczuciem „wypalenia”, czyli wyczerpania twórczego. Mimo tego w grudniu 2019 roku napisałem 23 artykuły, a w listopadzie 2019 – 18 artykułów, plus kilkaset krótszych wpisów na Facebooku. Szerzę świadomość i wiedzę na tyle, na ile mogę, i mam szczerą nadzieję, że przyniesie to coś dobrego. 🙂

Możliwości wsparcia moich publikacji:

➡️ Na konto bankowe:
Dla: Jarosław Adam
Numer konta: 16 1020 4795 0000 9102 0139 6282
Tytułem: Darowizna

➡️ Wpłacającym z zagranicy potrzebne są także te dane:
Kod BIC (Swift): BPKOPLPW
IBAN: PL16102047950000910201396282

➡️ Na Pay Pal: Kliknij poniższy link:
https://www.paypal.com/cgi-bin/webscr?cmd=_s-xclick&hosted_button_id=QFQ8UFRVAKUCG

PRZYPOWIEŚĆ O JABŁONI Z GŁĘBOKIM DUCHOWYM PRZESŁANIEM

Przypowieść z duchowo-gnostyckim przesłaniem

W pewnym sadzie stała sobie wielka jabłoń. Była tak duża, że można było mieć wrażenie, że listkami sięga samego nieba. To drzewo w najlepszym i najdojrzalszym okresie swojego istnienia. Jak co roku wydawała mnóstwo dorodnych, pięknych jabłek. Zbliżała się już jesień, niektóre listki były już lekko żółtawe. Dnie były coraz krótsze i krótsze. Wielkimi krokami zbliżały się zbiory, a po nich coraz mroczniejsze miesiące jesieni i zimy.

W tym roku jabłek było całe mnóstwo. Większość z nich była jeszcze zielona, ale niektóre zaczęły się już czerwienić. Były wśród nich pięknie zaczerwienione jabłka, które były przekonane o tym, że celem i przeznaczeniem jabłek jest ciągle i ciągle nabywać coraz ładniejszej, czerwonej barwy. Nie były one rozumiane przez swoje zielone koleżanki. Zielone jabłka uważały, że skoro większość jabłek jest zielona, to tak musi być, i nie ma sensu nic zmieniać. Ba, drwiły one z czerwonych jabłek i z ich barwy. Były przeświadczone o tym, że te czerwone są jakieś inne, i nawet że zagrażają one istnieniu jabłoni. Zielone jabłka były zdania, że wszystkie muszą być takie jak one, że taka jest już tradycja i kultura, i że całe to czerwienienie się to jakaś fanaberia.

Wśród czerwonych jabłek jedno szczególnie się wyróżniało. W pewnym momencie zwróciło się ono do innych czerwonych jabłek:

-Jestem takie czerwone i wspaniałe, czerwieńsze niż praktycznie wszystkie z czerwonych! Słuchajcie się mnie! To ja będę zarządzać Wami! To ja rządzę całą jabłonią, a nie jabłoń mną. Nie będę służył jabłoni, non serviam! Mam ukryty plan dla nas wszystkich, nowy porządek jabłka, ale większość zielonych jabłek musi opaść i zginąć. Czeka nas wielki wstrząs i przejście do nowego jabłkowego ładu!

.

Były tam też nieco inne jabłka. Czerwone, ale gdzieniegdzie miały odcienie żółtego i zielonego. W zasadzie niczym specjalnym się nie wyróżniały. Rosły sobie razem, na ustronnej gałęzi, cicho i na uboczu. Wtedy jedno z nich nie wytrzymało i rzekło:

Naszym przeznaczeniem nie jest ani wiecznie być zielonymi i nieustępliwymi, ani nieustannie się czerwienić. Naszym zadaniem jest dojrzeć, opaść, umrzeć, i poprzez nasionko, które jest w każdym z nas, narodzić się na nowo jako drzewo. Nikt Wam o tym dotąd nie mówił. Byliście zajęci albo kultywowaniem tradycyjnej zieleni i stagnacji, albo wiecznym nabywaniem coraz czerwieńszych barw. A to nie tak. Jesteście idealne w każdym kolorze, jakie tylko macie. Dla każdego z Was jest miejsce na jabłoni, ale przeznaczeniem każdego jest i tak opaść i narodzić się na nowo jako drzewo, jako jabłoń z własnymi jabłkami. Życie po opadnięciu na ziemię istnieje, naprawdę!

-Wy, zielone jabłka, nie zatrzymacie czerwienienia się innych, a potem także samych siebie – kontynuowało swój wywód. A Ty, najczerwieńsze z czerwonych, które chcesz wprowadzić nowy jabłkowy porządek.. Cóż, nie zarządzasz i nigdy nie będziesz zarządzać jabłonią. Bo choć jesteś częścią jabłoni, to nie jesteś całą jabłonią. Tak jak kropla jest częścią oceanu i ocean zawiera się w kropli, choć kropla nie jest całym oceanem. Pójdź po rozum do głowy, bo w pewnym momencie możesz nabrać barw do tego stopnia, że staniesz się brązowe jeszcze na gałęzi i zgnijesz na niej, jeśli nie będziesz chciał puścić rzekomego zarządzania nią. Czytaj dalej „PRZYPOWIEŚĆ O JABŁONI Z GŁĘBOKIM DUCHOWYM PRZESŁANIEM”