Tag: buddyzm

GLOBALNA ŚWIADOMOŚĆ: NADCHODZI WIELKIE PRZEBUDZENIE LUDZKOŚCI!

Według Junga, ludzkość jest na poziomie mentalnego dziecka. Całe nasze życie, o ile wybraliśmy ścieżkę rozwoju (mniejszość ludzi), zamiast ścieżki stagnacji i rozkładu (większość ludzi), polega na tym, że walczymy z naszymi destrukcyjnymi programami w psychice. Zostały one nam zaszczepione przez rodziców (traumy rodowe), jak i przez środowisko, w którym przebywaliśmy. I teraz mamy powinność wyjść ponad nie. Jest to właśnie ten poziom dziecięcy, pełen traum i lęków przed światem, z którego wyrwać możemy się najpierw przez bunt nastoletni wobec naszych rodziców, jak i wobec naszego archetypicznego „rodzica”, czyli społeczeństwa, systemu, matrixa, i szerzej – wobec materialnej rzeczywistości. Czyli wobec świata materii, który jest więzieniem dla naszego ducha.

Poziom buddy czy też poziom chrystusowy (wg gnostyków) to tak naprawdę poziom mentalnego dorosłego, ku któremu dążymy – zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo, jako naród i cywilizacja. Poziom buddy, czyli mentalnego dorosłego i świadomego człowieka, powinien być poziomem powszechnym i „domyślnym.” Tak jednak nie jest. Różni ludzie, różne narody i w końcu różne cywilizacje (łacińska, czyli europejska, afrykańska, islamska, azjatycka) są na różnych poziomach świadomości. Cywilizacja łacińska jest najwyżej – u nas jest większa empatia i tolerancja, lepiej traktuje się kobiety, pracowników, słabszych, niż w innych cywilizacjach I to jest bardzo ważne, bo lewicowym elitom deep state jest ten rozwój nie na rękę. Więc sprowadzają oni do Europy i do Ameryki ludzi z cywilizacji, które są na niższym poziomie, by nie dopuścić do dalszego wzrostu świadomości, i by na powrót sprowadzić nas do zwierzęcej walki o byt.

O tym, co zamierza deep state i dlaczego chcą zatrzymać budzącą się ludzką świadomość, pisałem w poniższym artykule:
Deep state, czyli ukryta władza niszcząca ludzkość i Ziemię

To, co powinno być oczywiste, czyli poziom buddy (dorosłego człowieka), jednocześnie nie jest popularne i rozpowszechnione. Ten poziom osiągają nieliczni. Obecnie cywilizacja afrykańska i islamska jest na poziomie dziecka. Zaś nasza cywilizacja łacińska wyszła już z poziomu dziecięcego i obecnie zbiorowo przeżywa etap nastoletniego buntu. Jest to etap aktywizmu, rozideologizowania i zantagonizowania obywateli, podziałów, walki z władzą, buntu przeciwko systemowi. Musimy to po prostu odchorować, tak, jak choruje się w wieku poniżej osiemnastu lat na choroby wieku dziecięcego. To, z czym mamy do czynienia – wojujący korwinizm, spiskowa antysystemowość czy też szalejące lewactwo – jest jak odra, świnka czy różyczka. Szczepionki wobec tych „chorób” są nieskuteczne, trzeba je po prostu przejść. Ważne, by się nie zatrzymywać na tym etapie i by złapać do tych cywilizacyjnych zmian dystans.

Indywidualnie możemy rozwinąć się dość szybko, mamy na to kilkadziesiąt lat życia. Jednak zbiorowości ludzkie ewoluują dużo wolniej, bo różni ludzie są na różnych poziomach. To, co nie udało się w jednym wcieleniu, uda się w następnym lub jeszcze następnym. Cała ludzkość natomiast ewoluuje przez millenia. Przez tysiące lat następuje powolna zmiana mentalności. Lepiej traktowani są ludzie, szczególnie słabsi, lepiej rozwiązujemy nasze problemy, wydajniej zwalczamy zło i niesprawiedliwość.

Ten nieskończony rozwój będzie trwał i trwał dalej, przez następne wieki. Warto też wiedzieć, że ten poziom buddy (dorosłego) nie jest jakimś wielkim osiągnięciem. Jest on tak naprawdę poziomem „zerowym”, czyli podstawą podstaw, od której powinno się dopiero zaczynać dalszy rozwój. Ale tak nie jest, bowiem zaczynamy swoją ewolucję od dużego poziomu „ujemnego”, czyli dziecięcego. Ale gdy już jesteś na tym poziomie buddy, o ile Ci się to uda, to jest jeden szkopuł. Otóż masz wtedy te 70 czy więcej lat. Organizm jest już wyniszczony chorobami. I zamiast dalej zacząć prawdziwy rozwój, czas już umierać. Właśnie na tym polega ten żart, jaki robi Ci ten świat. Doświadczenie to dar nieba, który masz, gdy już Ci go nie trzeba. Bo jesteś stary, schorowany i niebawem odejdziesz. Całe życie przeżyłeś szarpiąc się z własnymi traumami, lękami, kompleksami, a gdy już odgadłeś, na czym polega iluzja matrixa, ten sen Samsary, to już jest za późno, by wieść życie na maxa. I cóż tu począć – może faktycznie kiedyś, dawno temu, żyliśmy te 1000 lat. I może dopiero w wieku tych 70 lat, będąc młodymi i zdrowymi, dopiero zaczynaliśmy życie, ale coś na Ziemi poszło nie tak, i teraz żyjemy dziesięć razy krócej, i na życie pełnią nie ma zbyt dużo czasu.

Odpowiednikiem poziomu buddy (dorosłego) u indywidualnej jednostki, w kontekście zbiorowości jaką jest ludzkość, jest globalna świadomość. Cała nasza ewolucja dąży w kierunku globalnej świadomości, by system operacyjny planety przestał opierać się w większości na jungowskiej nieświadomości zbiorowej, a zaczął być oparty przede wszystkim o świadomość zbiorową. Przez całe wieki obszary nieświadomości (w nauce, polityce, relacjach, duchowości, psychologii) zmniejszają i zmniejszają się na rzecz świadomości. Ciągle poznajemy świat i aktualizujemy bazę naszej wiedzy, zmniejszając obszar naszej niewiedzy. Ten, kto się rozwija, ma wpływ także na całość, na zbiorowość, rozwijając także ją.

Możesz przeczytać o tym w poniższych artykułach: Continue reading „GLOBALNA ŚWIADOMOŚĆ: NADCHODZI WIELKIE PRZEBUDZENIE LUDZKOŚCI!”

CZY BUDDA GŁOSOWAŁBY NA PiS? CZY WARTO ZMIENIAĆ ŚWIAT?

Uważam, że mamy prawo moim zdaniem wybrać rodzaj centryzmu, czyli neutralnego świadka tego co dzieje się wokół i na świecie. W tym skrajnie podzielonym społeczeństwie, nie tylko polskim, w tej wojnie cywilizacyjnej, centryści i symetryści jednak nie zawsze na swojej postawie dobrze wychodzą, bo obrywają też czasem i od jednych i od drugich. Choć na przykład znam swoje miejsce w tych czasach i uważam, że Ci co zasłużyli osobiście powinni być sądzeni np kombinatorzy vatowscy, donosiciele, cwaniaki etc ale także Ci, którzy używają przemocy wobec słabszych, także gejów i lesbijek, bo homoseksualność to po prostu inna orientacja. Choć granica jest cienka, bo szybko może przejść w zboczenie czy chorobę, tak samo jak celibat rzymskokatolickiego kleru .Jednak to co zrobiono z naszymi mózgami przez zbytnie rozideologizowanie, wiąże się ze stereotypizacją każdego napotkanego człowieka. Zaś takie uogólnianie przy używaniu obraźliwych epitetów, podziałów, sączenie trucizną nienawiści, mnie osobiście boli, jak słyszę: Faszyści, pedały, ciemnogród, zaścianek, zdrajcy, zaprzańcy etc.

Być może wyjdę na tkliwą hipokrytkę – mam to gdzieś, piszę co czuję, nie zarabiając na tym. I choć zdecydowanie w tej wojnie akurat jestem po stronie prawicy, to jeszcze za czasów inkwizycji byłabym pewnie spalona – bo wybrałabym stronę lewą. Dziś bardziej prześladowana jest prawica, stąd mój wybór. Ale uważam, że nie trzeba posuwać się do nienawiści i obrażania drugiej strony. Jestem PiSowcem – nie wstydzę się mojego wyboru, lubię Polskę, też się nie wstydzę tego pisać. I będę dopingować w tym co da dobre efekty. Ekonomicznie dają radę, jak na razie lepiej, niż wcześniejsze rządy po 1989 roku. Jednak gdy zobaczę, że traktuje się na ulicy czy w mediach osoby homoseksualne w sposób przemocowy, będę bronić ich choćby własną piersią. Chyba, że ocenię, iż dane osoby z ruchu LGBT zbyt mocno będą próbować narzucać swoją wolę większości – np adopcja dzieci (tu jest granica), lub zobaczę, że granica normalności została przekroczona (dewiacje i choroby seksualne ustanowione jako dozwolone).

Najgorsze co można moim zdaniem robić, to szufladkować, uogólniać, stereotypizować. Kara oraz złe traktowanie należy się tym, którzy na to zasłużyli ( np donosiciele na kraj, przemocowcy, psychopaci), ale konkretne osoby a nie grupowe lincze na wszystkich co inaczej myślą niż my w tym podzielonym społeczeństwie. Dlatego słynna wypowiedź wypowiedź Mateusza Grzesiaka o jego symertyzmie czy też centryźmie jest dla mnie dość rzadką retoryką, ale również potrzebną w owej wojnie cywilizacyjnej.

Continue reading „CZY BUDDA GŁOSOWAŁBY NA PiS? CZY WARTO ZMIENIAĆ ŚWIAT?”

CZY NA KOŃCU DUCHOWEJ DROGI JEST OŚWIECENIE? NIE!

Jaki jest koniec duchowej drogi? Co wtedy następuje? Na pewno przetestowałeś i praktykowałeś wiele metod, doktryn i ścieżek duchowych. Czy którakolwiek doprowadziła Cię do ostatecznej prawdy? No właśnie..

Dopiero pod koniec dochodzi do Ciebie, że każda z metod, praktyk i doktryn duchowych to tylko twory ludzkiego umysłu, a nie wyznacznik ostatecznej i jedynej prawdy. Umysł nie może poznać ostatecznej prawdy, ale za to lubi systematyzować i porządkować, czyli tworzyć różne doktryny. To daje mu bezpieczeństwo, ale oddala człowieka od prawdy – prawdy, która jest.. pusta i niezapisana w żadnej z tych doktryn.

Dopiero pod koniec dochodzi do Ciebie, że pogoń za przebudzeniem czy tam oświeceniem to była tak naprawdę gra ego-umysłu, jedna z wielu. Jedna z wielu wymyślonych przez system, by złapać Cię w jego sidła, byś miał zajęcie, by odciągnąć Cię od sedna, i byś poczuł się lepszy, niż nieuduchowiony, niskowibracyjny „motłoch.”

Dopiero pod koniec dochodzi do Ciebie, że to są tylko poglądy, na które ostatecznych dowodów nie ma, nie było i nie będzie.

Dopiero pod koniec dochodzi do Ciebie, że to, co jest po śmierci, jak i to, jak naprawdę wygląda sfera duchowa, jest i ma na zawsze pozostać niezgłębioną za doczesnego życia tajemnicą – największą tajemnicą, jaka tylko istnieje na Ziemi. Nie ma tajemnicy potężniejszej i bardziej nieznanej, niż ta.

No i dopiero na koniec dochodzi do Ciebie coś innego – to nie codzienne praktyki, i nie coraz to nowe teorie duchowe są misterium, to codzienne życie nim jest.

.

Błądziłeś, błąkałeś się po bezdrożach człowieczych myślokształtów, goniłeś za widmem. Już się zbliżałeś, już było tak blisko, na wyciągnięcie ręki, tuż tuż. A tu okazywało się, że to widmo znowu się oddalało, i znowu majaczyło gdzieś hen daleko, na widnokręgu, niczym fatamorgana na pustyni. Poniekąd zostałeś oszukany, tak jak i ja. Nie o to chodzi, by złapać króliczka, ale by gonić go, ale by gonić go, ale by gonić go!

Czyż nie jest to znany schemat? Występujący zresztą wszędzie? W relacji gonimy się wzajemnie a potem uciekamy. Inni gonią za gadżetami, od jednego do drugiego. Inni gonią za byciem „normalnym obywatelem demokratycznego państwa prawa”, za stabilizacją. Wiesz, szkoła, praca, wakacje, samochód, mieszkanie, lepsza praca, lepsze wakacje, lepszy samochód, dom.. Ty goniłeś w dokładnie ten sam sposób, ale za czymś innym.

Całe życie wielu ludzi może polegać na tym pościgu. Zwolnij, zatrzymaj się. Ten autobus jedzie w kółko, po wciąż tej samej trasie. Nie zawiezie Cię nigdzie indziej niż stała trasa, może się zmienić jedynie sceneria. On ma za zadanie tylko jechać, a nie dotrzeć do celu. Abyś dotarł do celu, powinieneś z niego wysiąść.

Cały nurt new age, cała ezoteryka się na tej obłędnej zasadzie opiera. Zbudowano wiele koncepcji i praktyk wokół tego. Ja nie praktykuję nic, poza zwykłym życiem zwykłego człowieka. Chodzę co rana do pracy, potem odpoczywam, piszę artykuły, mam swoje radości i troski. Wszelkie mielenie traktuję tylko jako „wirtualny” proces. A tak poza tym to wiem, że nic nie wiem, i to jest dobre, i tak już pozostanie.

Nie mogę uwierzyć bez dowodów. Uwierzę, jeśli dostanę dowód. Ale świat jest tak sprytnie skonstruowany, że dowodów jest bardzo mało. A w duchowości, jeśli one są, to są to jedynie dowody poszlakowe. Coś tam istnieje, to wiem na pewno, bo doświadczyłem wielu niewytłumaczalnych rzeczy, JAK KAŻDY. Ale nie ma dowodów ostatecznych, są tylko domysły. Więc nie wykluczam niczego, zdaję sobie sprawę, że jedne hipotezy są bardziej prawdopodobne, a inne mniej. Ale nie wiem. Continue reading „CZY NA KOŃCU DUCHOWEJ DROGI JEST OŚWIECENIE? NIE!”

LUDZIE KTÓRZY SĄ „BŁĘDAMI SYSTEMU” POKAZUJĄ INNYM PRAWDĘ

Żadnej małpy nie przekonasz, że ma Ci oddawać całe życie swoje banany, a w zamian po śmierci trafi do miejsca, gdzie tych bananów jest mnóstwo. Żadna małpa nie jest na tyle głupia. To można zrobić tylko z człowiekiem.

Robert Rient, który wychowywał się w kręgu świadków Jehowy, zerwał z tą sektą. Po czym przeszedł długą drogę. Od fascynacji rzymskim katolicyzmem, buddyzmem, aż po spędzenie trzech lat w kręgach non-duality.

W swojej fascynującej, prawie 20-minutowej opowieści opowiada o naszych tunelach rzeczywistości. Kiedyś znalazłem taki obrazek:

.

Używamy w ogromnej większości fałszywych map rzeczywistości. Te mapy rzeczywistości to: ideologie, religie, niektóre dogmaty naukowe i normy społeczne, które postrzegam nie jako zdrową i pozytywną normalność, ale jej iluzję, surogat, czyli neurotypowość.

Te mapy rzeczywistości pochodzą od tych ludzi, którzy urodzili się przed nami, i którzy nam je przekazali. Oni z kolei powielają prastare wzorce, zaszczepione właściwie u zarania dziejów naszego gatunku. Patrząc nieco gnostycko, znajdujemy się w stanie rozszczepienia pomiędzy dwoma przeciwstawnymi wzorcami. Pierwszy to nasza zwierzęca, ewolucyjna część – rywalizacja, walka, agresja, przemoc, nękanie słabszych, uległość i służalczość wobec silniejszego, i tak dalej. Drugi to nasza część ludzka – empatia, współpraca, wrażliwość, intuicja, ochrona słabszych, budowanie cywilizacji, przemaganie natury i wzniesienie się ponad nią.

Oto geneza podwójności naszych norm i map rzeczywistości, i ich wadliwości. Te dwie skrajności często ciągle kolidują i wchodzą ze sobą w konflikty w naszych umysłach i psychikach.

.

Cytat: „Uważam, że cierpienie nie uszlachetnia. Gdyby uszlachetniało, to w Polsce wszyscy bylibyśmy już bardzo szlachetni. Tak jednak nie jest.

.

Cytat: „Często wykluczeni przez system muszą dokonywać ekstremalnego wysiłku, by zrozumieć system, który ich wyklucza. Żeby poznać zasady, które rządzą tym światem, w którym przyszło im żyć, a który chce poddawać ich prześladowaniom i opresji. (…) W ten sposób Ci pozostający na obrzeżach systemu, mogą być przepustką dla innych do jego zrozumienia.”

Autor: Robert Rient

I jeszcze jeden cytat, słowa mojej ukochanej:

Cytat: „Ci, którzy są błędami systemu, pokazują innym jego nonsensowność.”

Continue reading „LUDZIE KTÓRZY SĄ „BŁĘDAMI SYSTEMU” POKAZUJĄ INNYM PRAWDĘ”

KTÓRY SPOSÓB NA MEDYTACJĘ NAPRAWDĘ DZIAŁA?

Który sposób medytacji jest najlepszy?

Medytacja staje się coraz popularniejsza. Zachęcają do niej nawet niektórzy celebryci, których na ogół nie podejrzewałbyś się o zamiłowania ezoteryczne. Zapewne czasami zadajesz sobie pytanie, który sposób medytacji jest najlepszy? Który działa naprawdę? Ten wpis może być dla Ciebie pewnym zaskoczeniem. Ale zacznijmy od początku:

Dobrym sposobem na medytację jest położenie się w łóżku na plecach. Zamykasz oczy, rozluźniasz mięśnie. Liczysz powoli od 200 do zera, czyli od tyłu. Umysł nie jest nauczony liczyć od tyłu, więc podczas takiego liczenia „wyłącza” się. Najlepiej byś położył się w spokojnym pomieszczeniu, z wyciszonymi sprzętami (np telefonem) i zamkniętymi drzwiami. Warto medytować minimum 20 – 30 minut dziennie. Możesz też spróbować trudniejszym sposobem, np same zamknięte oczy, bez liczenia. Zamknięcie oczu już wiele daje, gdyż gdy oczy są otwarte, to umysł natychmiast włącza analizowanie widzianego obrazu jak i identyfikowanie się z nim.

Inny ciekawy sposób to słuchanie medytacji Nityi na YouTube. Jest to niezwykle uduchowiona osoba, publikuje ona materiały w nurcie non-duality. Non duality jest to teoria duchowa bez teorii, idea bez idei, metoda bez metody. Zakłada ona m.in. zatrzymanie poszukiwań duchowych i przyznanie się do bycia głupcem, jak i przede wszystkim zatrzymanie dążenia do przebudzenia i oświecenia. To często właśnie usilne poszukiwanie prawdy jak i usilne dążenie do przebudzenia hamuje je Tobie. Prawdy poszukujesz do pewnego momentu, do pewnego momentu jest to ważne dla rozwoju, a potem robi się to uciążliwe lub wręcz niebezpieczne, bo istnieje groźba wpadnięcia w nihilizm wobec niemożności ustalenia tzw prawdy ostatecznej. A przebudzony jesteś zawsze, gdyż co rano otwierasz oczy i się budzisz. Nie musisz do tego dążyć. Continue reading „KTÓRY SPOSÓB NA MEDYTACJĘ NAPRAWDĘ DZIAŁA?”

DUCH I MATERIA: NIESAMOWITA OPOWIEŚĆ O POSZUKIWANIU BOGA!

Przypowieść o poszukiwaniu Boga wewnątrz nas samych 🙂

Wierzyliśmy w zjawiska atmosferyczne czy kosmiczne, nadając im boski sens;
Wierzyliśmy w duchy przodków, duchy zwierząt, duchy roślin i kamieni;
Wierzyliśmy w Bogów i Boginie;
Wierzyliśmy w Boga wszechmogącego, stworzyciela nieba i Ziemi;

Wierzymy w kult materii, w ateizm, w hedonizm i kult ciała;
Wierzymy w jakieś energie, byty duchowe, astrale, prawa przyciągania, karmę, magię, archonty, demony, anioły i tak dalej.

W międzyczasie ktoś nam powiedział, że tylko demokracja jest dobra, że prawa ekonomii są rzekomo nienaruszalne i wg nich dobrym jest stan, gdy jeden człowiek ma miliardy, drugi ma grosze, a trzeci głoduje. W to też uwierzyliśmy.

Kiedy w końcu uwierzymy, że nasz los jest w naszych rękach, a nie w rękach żadnego Boga, żadnej karmy, żadnego prawa duchowego? Że to my wyznaczamy swoją drogę, a nie horoskop, nie numerologia, nie kalendarze Majów czy czerwców?

Kiedy odszukamy boskość, czyli po prostu.. stwórczość w samych sobie? Bóg to inaczej kreacja, tworzenie, sprawczość, wpływ na świat, zmienianie tego świata. Każdy ma tę cząstkę Boga w sobie.

Poniższa przypowieść ludowa o tym opowiada. Odpowiedz sobie sam na zadane wyżej pytania. 😉 Continue reading „DUCH I MATERIA: NIESAMOWITA OPOWIEŚĆ O POSZUKIWANIU BOGA!”