Tag: człowiek

INTROWERTYCY i EKSTRAWERTYCY. TAJEMNICE PSYCHOLOGICZNEGO SPORU

My, ludzie, dzielimy się z grubsza na dwa typy: introwertyków i ekstrawertyków.

Introwertycy to ludzie mniej lub bardziej zamknięci w sobie. Mają oni większą skłonność do introspekcji, do wsłuchiwania się w głębię. Częściej interesują się tematami ukrywanymi, tym, co ciekawe, niesamowite, tajemnicze. Mają skłonność do filozofii i szukania sensu życia, a to nierozłącznie wiąże się z melancholią, wszelkiego rodzaju Weltschemrzami czyli bólami istnienia, tak zwanymi „bólami dupy” i innymi.

Jest to bardzo duże, często krzywdzące ekstrawertyków uogólnienie, bo na to, czy człowiek poszukujący tej mitycznej „głębi” będzie introwertykiem czy ekstrawertykiem, nie ma absolutnie żadnej reguły. Jednak lekka tendencja jest zauważalna, choć bywa ona przez wewnętrznie dumnych z siebie introwertyków wyolbrzymiana. Introwertycy są zaś oskarżani o małą otwartość i komunikatywność, o niskie poczucie własnej wartości, o mniejsze obycie z ludźmi i mniejsze umiejętności społeczne.

Ekstrawertycy to ludzie mniej lub bardziej otwarci. Mają większą skłonność do działania w życiu realnym, do myślenia praktycznego. Częściej zamiast „filozować”, wolą działać i zmieniać siebie i świat. Rzadziej popadają w melancholię, są ogólnie bardziej energiczni i zdrowsi, także fizycznie. Ekstrawertycy są zaś oskarżani o „paplanie” o niczym, o naruszanie granic innych, o chęć bycia w centrum zainteresowania, co wielu ludzi drażni. Choć powtarzam – tutaj też nie ma żadnej reguły, jest to stereotyp.

.

Są jednak dwie trudności w rozróżnieniu, kto jest tym ekstrawertykiem, a kto introwertykiem:

  1. Jest wcale niemała grupa ludzi określanych jako „ambiwertycy„. Łączą oni cechy i introwertyka, i ekstrawertyka. Mają oni te dwie skrajności harmonijnie wyrażone w sobie.
    .
  2. Ekstrawertyzm bywa określany jako „męski”, zaś introwertyzm – jako „żeński”. Jest to odwzorowanie konstrukcji naszego świata, która jest podwójna – dualna. Cały myk polega na tym, że mamy te dwie skrajności w sobie. Każdy z nas, bez wyjątku. Półkula mózgowa prawa – twórcza, intuicyjna, żeńska. Półkula lewa – racjonalna, logiczna, męska. Każdy z nas ma w sobie i wewnętrznego ekstrawertyka i wewnętrznego introwertyka. Jesteś nieco melancholijny, zwracasz się ku wnętrzu, ale pracujesz w wymagającym zawodzie, a po godzinach zmieniasz świat, działasz charytatywnie, społecznie, udzielasz się – więc pomimo dominujących cech introwertycznych, masz też te ekstrawertyczne. I odwrotnie: jesteś pełen życia, lubisz być w centrum towarzystwa, ale jesteś też spokojny, szanujesz granice innych, studiujesz tajemnice świata, interesujesz się psychologią, duchowością.. Więc pomimo dominujących cech ekstrawertycznych, masz też te introwertyczne.

Continue reading „INTROWERTYCY i EKSTRAWERTYCY. TAJEMNICE PSYCHOLOGICZNEGO SPORU”

Programowanie ludzkiego umysłu: przekaz podprogowy

Programowanie ludzkiego umysłu: przekaz podprogowy

psychomanipulacja w mediachCzy wiesz jak bardzo wpływają na Ciebie różne przekazy, w tym te filmowe, z teledysków (heavy metal), z seriali, reklam, itp itd? Wpływa on znacząco. Wszyscy mówimy, że nie działają na nas reklamy. Tymczasem policz ile nachalnie reklamowanych, często toksycznych produktów masz w domu.

Zapraszam do obejrzenia nagrania video o problemie przekazu podprogowego, psychomanipulacji i programowania umysłu:

CZY WIESZ PO CO ŻYJESZ, CZŁOWIEKU?! POWRÓT DO POCZĄTKÓW NASZEGO ISTNIENIA

Czy wiesz po co żyjesz, człowieku?! Powrót do początków naszego istnienia

Przedstawiam Wam ciekawą koncepcję świata anonimowego autora, którą znalazłem gdzieś w internecie. Od zarania dziejów ludzkość zadaje sobie pytania: „skąd jesteśmy?”, „po co żyjemy?”, „jaki jest sens życia i w ogóle tego wszystkiego?”.

Jednoznacznej odpowiedzi do dziś brak, choć ciekawią mnie teorie ezoteryczne i gnostyckie – gdyż są najbardziej logiczne w swej nielogiczności. Dlaczego tak o nich piszę? Spójrzmy na to z innej strony. Trzeba ogromnej wiary, a więc braku logiki, by wierzyć w to, że powstaliśmy przez przypadek, że nasze istnienie nie ma sensu i celu, że prawa natury i wszechświata nie posiadają swojego uniwersalnego „przesłania”.

Obecnie panujący dogmat, nazywany materializmem, racjonalizmem światopoglądowym czy też ateizmem, sprawia że całe nasze myślenie o otaczającej nas rzeczywistości zostało wypaczone. Zostaliśmy odcięci od naszych korzeni. Zastanawianie się nad sensem życia uznawane jest za „frajerstwo„.

sens życia

Panuje dziki konsumpcjonizm i związany z nim nierozerwalnie kapitalizm. Życie całych rzesz ludzi zostało sprowadzone albo do zwierzęcej walki o byt (na umowie śmieciowej). Albo do nieustannego i rozpaczliwego w swej istocie pobudzania receptorów przyjemności w mózgu (narkotyk, alkohol, seks, sport itp).

Życie dziś to albo zwierzęca walka o przetrwanie, albo wieczna gonitwa i szamotanina by utrzymać nadane przez system przywileje. A często i jedno i drugie. Człowiek na starość z rozpaczą zauważa, że po prostu zmarnował życie na wiecznym „gonieniu króliczka„, choć wcale tego króliczka nie trzeba gonić.

Czy wiesz po co żyjesz, człowieku? Zapraszam na poniższy wykład z wiedzy tajemnej. Błędów interpunkcyjnych i związanych z akapitami nie korygowałem.

Wstęp: Jarek Kefir

  

 


 

Cytuję: „Nie jesteśmy jeszcze świadomi tego kim jesteśmy a już nadszedł czas powrotu do początków naszego Istnienia. Można zastosować tu znane „powiedzenie religijne” ALFA i OMEGA ! Inaczej :początek i koniec ! Ale czego ? Końca świata , koniec Ludzkości jako takiej ?
Nasuwa się pytanie dość bolesne : po kiego licha człowiek męczył się wiekami , i nadal nie rozumie potrzebę swojego zaistnienia , żyje na skraju nędzy i ubóstwa , nękany karami boskimi i ludzkimi ?
Nie za bardzo możemy dziś sobie wytłumaczyć, po co istniejemy jako rodzaj ludzki ?
Czy pochodzimy od małpy i to stanowi naszą przeszkodę bycia w końcu Człowiekiem ?
Życie prostego człowieka staje się dziś już katorgą !
Czy straciliśmy pamięć o swoim Ludzkim pochodzeniu ! ?
Nie wiemy dziś kim jesteśmy ?
A główna przyczyna leży w tym , że zapracowani od rana do nocy , marzymy jedynie o chwilowym odpoczynku i utrzymaniu się przy nędznej wegetacji.
I to ma być ŻYCIE człowieka, który został „stworzony na wzór i podobieństwo boga ?

Boga, wiecznego i przejawionego aż w trzech postaciach, osobach ?
Brak nam odwagi ,aby znaleźć „ Siebie” w przejawie swojego istnienia również w trzech wymiarach ?
Lęk wprowadzono w nas siłą, systemem marchewki i kija.

System religijny czy „naukowy” to jeden system, to jedna grupa istot , sterująca życiem ludzkim , nie tylko na Ziemi.
I choć pozornie te dwa systemy są ze sobą skłócone, nie mogą się bez siebie obejść. Zanik jednego byłby zanikiem drugiego.
To prosta zasad budowy magnetycznej wszelkich form . Utożsamianie się z formą, akceptujemy jedynie magnetyczną budowę ciała, a utożsamianie się z ciałem – daje automatyczny „kierunek” naszego sztucznego „rozwoju”- albo w materii albo w tzw. rozwoju duchowym.
Nie poznaliśmy dokładnie budowy naszej formy, naszego przejawu.
Zapominamy znane stare powiedzenie : Poznaj Siebie a poznasz Wszechświat Cały !!
Jedynie pozornie i częściowo poznajemy naszą formę fizyczną (medycyna, psychiatria ,budowa anatomiczna ciała ) i to miało by oznaczać, że poznaliśmy Siebie a tym samym i Wszechświat ?
Dla intelektualisty, to dobry żart. Jak to ? Ciało porównywać do Uniwersum ?
Niestety , zakodowane różnymi dogmatami ludzkie formy przyjęły „odrębność” budowy Uniwersum od budowy Człowieka .
Zatwierdzono to jako pewniki, definicje albo jedyną prawdę głoszoną przez nasze autorytety. Bronimy więc różnego rodzaju dogmaty jako coś, co stanowi ostateczną dla nas prawdę.
Wierzymy naszym kapłanom, naszym pasterzom , bo wiara scala w stada i szukamy w nich opieki i schronienia.
A Rzeczywistość ?
Od wieków ten sam stan wiary, dogmatów i coraz większy nacisk na tworzenie takich systemów . Coraz silniejsza walka o liczebność uczestników w swoich stadach ! Człowiek staje się jedynie pionkiem jako element w różnych grupach wyznaniowych czy naukowych. Ludzkość obecnie zostaje dzielona na coraz mniejsze grupy , zwiększa się więc i ilość klatek dla nowo zwerbowanych wyznawców …. Równocześnie rośnie sfora różnej maści autorytetów , pasterzy, którzy już bez większych skrępowań, dyktują (i wymagają, egzekwują) co jest dobre dla pojedynczego człowieka i dla jego rozwoju tu na Ziemi.
Całkowicie zniewalają samodzielność myślenie a wprowadzone „modlitwy” jak utrwalacze, zmuszają do dobrowolnego zniewolenia i utraty samodzielności .
Istota Ludzka zmuszona została do pojedynczego trybiku w mechanizmie uzależnień.
Bez większych skrepowań wszelkie obecne środki masowego przekazu są już w rękach opłacanych dyktatorów wiedzy i wszelkiej informacji, dyktatorów mody , .
Wniosek przedstawia się dość prosty. Obecnie rządzący osiągnęli swój cel tuż, przed procesem zmian na Ziemi i Wszechświecie. Zapominamy, że w wielu ciałach ziemskich „siedzą” obce byty z innych rejonów Kosmosu i dbają jedynie o swój własny cel : opanować „tubylczą” ludzkość Ziemi , zniewolić do roli uniżonych niewolników.
Cel prosty, a po zmniejszeniu populacji ludzkości istniała by możliwość ewakuacji swoich rodaków z Kosmosu tu na Ziemię i „wejście” w „starych” modelach swoich form do Nowej Rzeczywistości.

Dlaczego akurat takie „coś” może dokonać się na Ziemi ?
Proszę poszperać w starych księgach , gdzie można się dowiedzieć, że Ziemia i nasz Układ Słoneczny był wzorem, „Macierzą” (Matką ) dla nowo powstających
Układów i wszelkich istot na nich zamieszkałych .
Ziemia była, jest i będzie GŁOWĄ całego Uniwersum !!
Bez względu na to, jakie mamy na to swoje teorie. Nie zapominajmy, że głowa jest jedynie doskonałym „urządzeniem” do poznawania wszelkiego rodzaju przejawu. A przecież nie jesteśmy głową lecz ją posiadamy. W takim razie , kto dysponuje naszą głową ? Kto jest właścicielem głowy i ciała ?
Ponownie powracam do budowy Formy Ludzkiej ! Ziemskiej !!!
Całość formy opiera się na podziale mózgu na dwie części (polaryzacja dodatnia i ujemna) a rdzeń kręgowy zawiera poszczególne programy dla poszczególnych elementów w Całości. Rdzeń kręgowy zawiera również wszelkie programy dla poszczególnych jej części , organów itd.
Pobudzane na zasadzie rezonansu , poszczególne elementy kręgosłupa, pobudzają odpowiednie kręgi jako akumulatory prądu stałego i zasilają odpowiednie fragmenty organizmu itp.
Każdy krąg, to oddzielny akumulator o odpowiednim napięciu i częstotliwości dostosowany do funkcji danego organu ciała , zgodnie z programem zawartym w pojedynczej komórce Organizmu.
Warto więc „postudiować” ogólną budowę kręgosłupa, poszczególne kręgi jako oddzielne funkcje ściśle związane z fragmentem organu, którego zasila, wzmacnia reakcje w razie potrzeby, ale zawsze wg ustalonego programu. Program zostaje „wprowadzony” w momencie zapłodnienia komórki jajowej.
Popatrzmy na schemat kręgosłupa. Od „komputera – mózgu , rdzeń kręgowy spina wszystkie kręgi , a jest ich 7 + 12 + 5 + kość krzyżowa w formie trójkąta.
Pierwsze 7 kręgów szyjnych dotyczy bezpośredniego kontaktu , działania i poruszania się w świecie „materii”.
12 kręgów piersiowych – to pełny zestaw podstawowych częstotliwości dla wszystkich form energetycznych istniejących w Uniwersum. Umożliwia to Świadomej Istocie ludzkiej do kontaktów z Całym Wszechświatem.
5 kręgów lędźwiowych to układ – mechanizm , który umożliwia kontakt ze światem równoległym – antymaterialnym.
Mamy możliwość zastanowić się nad stosowaną (masową) blokadą :dlaczego tak usilnie wpaja się ludziom istnienia jedynie 7 energii czakramów !. Popatrzmy na paletę barw : 12 kolorów podstawowych, które wprowadzone w ruch obrotowy daje nam BIEL !
O palecie barw uczono nas w szkole podstawowej, gdzie również wskazywano jak można uzyskiwać podstawowe, pojedyncze barwy – do tego służą różnego rodzaju pryzmaty.
Świat równoległy, nazywany również w religii ,niebem został zakazany do rozpoznawania i korzystania z pełnej możliwości przejawu nas jako Całości i przejawu Istoty Ludzkiej.

Tą przestrzeń energetyczną religie ogłosiły jako boskie niebo i do którego zwyczajny zjadacz chleba nie ma dostępu. Przypominamy sobie tzw. Drabinę Jakubową , czy wieżę Babel ? Zabroniono Ludzkości poznanie w pełni swego przejawu , swojej Istoty oraz możliwości poznawania przestrzeni w której forma przebywa.
Ludzkość została więc zamknięta w połowie swego rozwoju a zamiast wiedzy utworzono fikcje religijne, mające zastąpić wiedzę o pełni ludzkiego przejawu.
Fikcja jako taka nie zawiera się w zamkniętej przestrzeni, jest więc sferą bez ograniczeń w tworzeniu różnego rodzaju fikcji.
Zostaliśmy więc jak inwalidzi pozbawieni normalnego , swobodnego i świadomego poruszania się po Całości Uniwersum , poznawania ich współmieszkańców. To przecież Wspólnota Ludzka !
Uniemożliwiało to pełną wymianę między nami swoich indywidualnych doświadczeń, wniosków czy wiedzy a współpraca umożliwiała by unikanie nam wszelkich pułapek i pomyłek.
7 + 5 = 12 !!! Zapominamy, że liczba ta jest nam znana z wielu teorii, filozofii, czy matematyki, geometrii itd. Oddzielnie jednak nie działają a jedynie jako suma możliwości. Jako całość (suma elementów) daje nam liczbę 13 -e a nasi pasterze ostrzegali , straszą ludzi , że 13 to zły omen, liczba szatana i podobne bzdury.
Zakodowany lęk robi swoje w działaniach i myśleniu ludzkim.
Brak wiedzy o Naszej drugiej części Całości zmusza nas do przyjmowania i zastępowania ją fikcjami.
Dziś w bezpośrednich kontaktach , kosmici bez większej już żenady informują nas, że jesteśmy formami z krzyżowania różnych ras kosmicznych.
Inaczej nazywano nas :Kundlami Kosmicznymi !
Z punktu „widzenia” materialnego to oczywista Prawda !!! Ciała Ludzkie po Potopie zostały zablokowane w 90 % funkcji mózgu. Do potopu mózg ludzki funkcjonował w 100 % swoich możliwości.
Z tych dawnych naszych możliwościach ,mamy jedynie ślady,które informują nas ,ze śmiertelność do okresu potopu była nam nie znana.
Poszperać radzę w starych księgach,gdzie ciała ludzkie trwały w swoich „powłokach” setki a nawet tysiące lat. Bajka ?
Nie takie bajki możemy już dziś „odkrywać”. Wszelkie „pieczęcie” ( 7 – w materii) zostały już dawno rozerwane i ukazują nam się fakty, a potwierdzane dowodami, zjawiskami, niwelują dawne boskie dogmaty i teorie.
Odsłaniają się nam też przestrzenie zwane niebem. To również miejsca dla indywidualnego Rozwoju Jednostki i nikt już tego nie może ukrywać na dłuższą metę.
To prawdziwy szok dla intelektualisty, który zakodował sobie teorie swoich autorytetów, pasterzy i dziś kręci się w kółko , bo nie wie co z tymi nowymi faktami ma zrobić.
Wywołuje to już nie tylko szok intelektualny, czy religijny. To „zrujnowanie” wszelkiej Prawdy, na której opierało się ludzkie życie.

Zaczynamy mieć wrażenie, że wisimy w próżni i nie wiemy co dalej z sobą robić.
Nie wiemy ? Wiemy , wiemy !
Poszperać w starych dziełach, poskładać razem wnioski a wyniki nazwiemy naszym indywidualnym dorobkiem !. Wnioski umożliwiają nam korzystanie z wypracowanej przez nas wiekami wiedzy a zawarte są obecnie w naszym Wnętrzu.
W sobie !!
Tego nam nikt i nigdy podkraść nie może i nie był w stanie.
Szereg detali odnośnie naszego intelektualnego rozwoju zawarte są w innych
artykułach na naszej stronie.
Dziś na zakończenie starego procesu , jak w pędzącym na pełnych obrotach pojeździe Indywidualnym – przychodzi nam „ gwałtownie zawrócić” i nie zmniejszać prędkości !
Zakodowane mamy, że przy pełnej prędkości zawrócić nie można , bo albo się wyrypiemy na zakręcie albo rozpadnie się nam skrzynia biegów.
Jest przecież i inna możliwość,że nie zmniejszając prędkości możemy swobodnie zawrócić ! Znamy pojazdy ,tzw. tramwaje, które na zakończenie trasy „docierają” do tzw. pętli i ponownie tą sama trasą powracają. Tramwaj to prosta rzecz, ale co z człowiekiem ?
Gwałtowny zwrot jest nie możliwy, musimy więc zastosować ową pętlę, w której intelekt czuje się bezradny, wszelkie znane prawa i zasady przestają funkcjonować i tworzy się więc ogólny chaos : intelektualny, emocjonalny itd.
Szukamy pocieszenia u różnych bogów, autorytetach, szukamy nowych przewodników „duchowych” , guru czy intelektualistów bo innego „sposobu” nikt nas nie uczył.
Do tego naszego Ziemskiego chaosu „podpinają” się obecnie i kosmiczne istoty szukając u nas na Ziemi schronienia dla swoich form i wspólnego przetrwania procesów przemiany.
Teoretycznie to możliwe ,ale jedynie w oparciu o dawne teorie „miłości” bliźniego, prowadzonych przez swych pasterzy itd.
Zapominamy, że istnieją Prawa Uniwersalne a one się nijak mają do stworzonych przez bogów praw boskich !
O tych prostych procesach i prawach „malował” Michał Anioł w swoich obrazach , a szczególnie w scenie Sądu Ostatecznego w Kaplicy Sykstyńskiej w Rzymie !
Informował bardzo wyraźnie jak przebiegać będzie ten feralny koniec świata głoszony przez religie. W owym dziele malarskim (w najmniejszych szczegółach) informował o zjawiskach, które były i będą nas dotyczyły .
Polecam przeczytać tekst pt. „Tajemnice Kaplicy Sykstyńskiej” ,podumać chwilę nad obrazem a wówczas możemy zauważyć , jeszcze bardzo wiele innych szczegółów, które do tej pory mogliśmy nie zauważyć .
Każda postać, czy układ ciała, utrwalony w obrazie , ruch daje wyraźną wskazówkę dla każdego obserwatora , co malarz chciał przekazać.
Dlaczego obecnie jest jeszcze dużo trudności w odczytywaniu intencji malarza ?

To nasze zakodowane i uznawane jako prawdy , treści religijne. Dopóki , nie zneutralizujemy wszelkie nasze teorie , czy dogmaty, to jesteśmy jak ślepce lub w bardzo ciemnych okularach i nie widzimy całości przekazu a jedynie jego fragmenty.
Najzabawniejsze dla widza oglądającego Dzieło Malarza jest fakt,ze nie wielu może „rozgryźć” treści przekazu, informacji z fragmentu środkowej części obrazu.
Gdzie para : kobieta w ciąży i mocarny mężczyzna wyłania się z innej przestrzeni i wnika w stare , znane nam historie Ziemi i Wszechświata.
Na wszelkie propozycje, aby skorzystał ze starych „elementów” , gestem przeczącym ręki , informuje nas tym samym ,że ze starego nic „zabrać” , ani korzystać nie będziemy mogli.
Para niejako stara się uświadomić nas mieszkańców Ziemi o nowej Wiedzy, która
umożliwi człowiekowi dalsze trwanie ale już w „bez tzw. śmierci” .
Rozpoczyna się proces ogólnoludzkiej Współpracy ale nie pod kierunkiem autorytetów lub świętych dogmatów.sens życia

Nowa para „niesiona” jest na Wiedzy – symbolu Światła w Tle.
Klucze Piotra , również zostają odrzucone, bo były konieczne jedynie w procesie poznawania, doświadczania. Pozostają nam jedynie wnioski a ich niczym już nie można przedstawiać jako wzorce czy symbole, ponieważ wnioski są Indywidualnym dorobkiem każdej Istoty Ludzkiej.
Suma zdobytej Wiedzy poszczególnych Jednostek daje wszystkim dostęp do Wiedzy o budowie Uniwersum, celowości i potrzeb w kończących się procesie , unikanie usterek i wszelkich ludzkich pomyłek.
Proces, który już się rozpoczął jest tą zwrotną pętlą dla wszelkich teorii intelektualnych, zmusza do neutralizacji WSZELKICH poglądów i dogmatów.

Intelekt odczuje pustkę i w takiej właśnie pustce , nazywanej ciszą i spokojem, możemy docierać do swoich „osiągnięć”, doświadczeń minionych wieków.
Jedynie w ten sposób poznamy wszelkie przyczyny, i skutki , które nami miotały !
Poznajemy Zasady Uniwersalne i wynikających z nich Prawa. Nikt nam w tych indywidualnych wnioskach nie jest w stanie narzucić innych treści czy doświadczeń. Można jedynie podzielić się wnioskami, które dodajemy do siebie jako brakujące ogniwa do naszej składanej wiekami Formy Ludzkiej czy innych form tworzonych na różnych planetach czy Kosmosach.
Pozostaje nam spotkać się z PUSTKĄ INTELEKTUALNĄ , w której nie uświadczysz żadnej teorii ze starego. Pustka w początkowej swej fazie wywołuje
bunt, ucieczkę w inne dogmaty czy teorie aż do momentu, kiedy uzmysłowimy sobie,
że nic nam nie może pomóc i wszelkie teorie wraz z bogami, czy kosmitami należy
wyrzucić.
Zrozumiemy jednak,ze wszystko było konieczne , były przyczyną do doświadczeń i wyciągania indywidualnych wniosków. Indywidualnych a nie zbiorowych modlitw !

jaki jest sens życiaTak jak w innych procesach , trwanie w owej pętli czasowej ma swoje ograniczenia.
Tzw. czas „ciągnie” za sobą jedynie wnioski indywidualnej jednostki. Wnioski to zebrane doświadczenia w formie układów energetycznych, które można porównać do tzw. fraktali, wzorców geometrycznych itp.
Nasza forma w poznawaniu materii i antymaterii składała się z dwóch poziomów : 1/2 przestrzeni formy materialnej i 1/2 formy energetycznej zasilającej trwanie owej formy materialnej.
Kiedy trwoniliśmy energie biologiczne na różnego rodzaju nauki wielkich mistrzów, dogmaty itp., traciliśmy więc energie zasilające naszą formę. Forma słabła, zapadała na różnego rodzaju dolegliwości a tym samym wiek i trwanie w jednej formie zaczynały się skracać.
Dziś świadomie lub nie, zamiast podwyższać swoją długowieczność, zaczynamy gwałtownie ją zaniżać.

Pomagają nam w tym wszelkie konflikty, wojny, nowe inkwizycje, które trwają do dziś. Ponadto zatruwane potrawy, zatruwane powietrze dokonują prawdziwej rzezi z ciałami istnień ludzkich. Czy przypadkowo to się wszystko dzieje ? Szczegóły w innych artykułach.
Oddaliliśmy się od swoich indywidualnych zasobów energii a zatem możliwości zrównoważenia z własną energią biologiczną.
Dzięki zdobywanej wiedzy , doświadczeniom , wnioskom (a nie teoriom), w materii zbieramy jakościowe energie o wyższej częstotliwości . Religie określają to zjawisko jako wzrost poziomu duchowego.
Doświadczenia i wnioski dokonują (automatycznie) podwyższanie częstotliwości naszych pojedynczych komórek w całej naszej formie.
Energie komórek , ich suma – daje porównywalne wartości energetyczne w stosunku
do jakości energii wewnętrznej jednostki.
W równowadze energetycznej uzyskujemy możliwość neutralizacji zapisów zawartych w naszej podświadomości. Uwalniamy się od nawału różnych teorii czy haseł : przebaczania , miłości, które powstają z lęku i z braku wiedzy o człowieku jako Istoty Przejawionej w formie a nie tylko jako chodząca formuła jednorazowego życia.
Zaczynamy się dziwić, że wszelkie modlitwy, medytacje czy głoszone wyznawanie miłości nie mogą nam zrekompensować naszych pomyłek czy dokonane zbrodnie przeciw drugiemu człowiekowi.
Wszelkie fikcje tego rodzaju musimy rozpoznawać osobiście, zneutralizować ich działanie w swoim organizmie , w ciele i zapewnić sobie kontrolowaną neutralność w tym świecie wzrastającego chaosu.
Narasta pytanie : co z ciałami, w których nie będzie można uzyskać równowagi zapewniającej spokojne „przejście” w Nowe Istnienie .
Zapominamy ,że na Ziemi istnieją dwa „rodzaje” form ludzkich, niczym się zewnętrznie nie różniące.

sens życiaPierwsze to formy „zawierające ” w Sobie dwie energie przeciwstawne, nazywane ADAMEM i EWĄ , to wspólne dwie polaryzacje, dające tzw. wieczny ruch.
Te dwie Istoty energetycznie zespolone w dwóch oddzielnych formach : rodzaj męski i żeński.
Obie formy posiadają podobne chromosomy. Różnica jednego elementu daje płeć żeńską lub męską.
Formy stanowią Całość w oddzielnych ciałach ,w oddzielnych przestrzeniach poznawania i doświadczeń. Swoimi wnioskami winni zasilać siebie i budować wspólną Wiedzę. Starzec – to symbol naszej wiedzy zdobywanej wiekami.
Ale , ale !!
To zaledwie połowa budowy cząsteczki przejawionej w formach Ludzkich. Druga połowa tej samej cząsteczki znajduje się w przestrzeni antymaterialnej , polaryzacji minusowej. Oba elementy stanowią całość i razem świadomie podejmowały rozwój Indywidualny Jednostek dla wspólnego doświadczania i wniosków w poznawaniu Całości Uniwersum. Ten prosty „środek” doświadczeń określany w różnych filozofiach, czy religiach jako: czwórnia w Jedni , w symbolach – Klucza egipskiego, Jyng Yang , krzyż równoramienny itp.
Druga forma powstała dzięki klonowaniu formy pierwszej z ciała polaryzacji męskiej (z żebra Adama w materii a z żebra Ewy w antymaterii).

globalna świadomośćPowracam do chwili obecnej w procesie, kiedy nasze formy, Ziemia i cały Wszechświat znajdują się w tej nie znanej nam „pętelce czasowej” !

Co z ciałami, które nie dokonały równowagi energetycznej potrzebnej nam do dalszych procesów w Całości ?
Musimy sobie dokładnie wytłumaczyć,ze żadnej „sprawiedliwości” nie ma , nie było i nie będzie. Istnieją Zasady a zgodnie z nimi Prawa uniwersalne. Ani zasady czy Prawa nie są sędziami czy katami dla tych, którzy je łamią lub naruszają.
Każde prawo naruszone automatycznie zmusza do okazania i doznania skutków , a które winne wnieść nam zrozumienie oraz możliwości ich neutralizacji.
Jak tego dokonać, kiedy zakodowane jak automaty nasze ciała szukają winnych i zaraz je egzekwują jako przyczyny ?
Mordujemy się w ten sposób całe wieki i co ?
Nadal wierzymy w bogów , kosmitów, którzy rzekomo nas stworzyli i temu podobne bzdury.
A przecież Prawa Uniwersalne są proste i zrozumiałe dla każdego człowieka, bez względu na jego wiek czy wykształcenie.
Ale co z tymi ciałami, które nie uzyskały odpowiedniego limitu energii równoznacznej z własną energią wewnętrzną ?
Po pierwsze , nastąpi wzrost wszelkich emocji, wszelkich reakcji zgodnie z zawartymi w podświadomości prawdami boskimi czy naukowymi. Wzrost emocji
zmusza ciała do agresji, szukania winnych i staramy się „oczyścić” ze swoich
przewinień zwalając to zawsze na innych.
Zatem wszelkie waśnie , wojny i konflikty będą , lub mogą się nasilać. Będą w
nich brały udział wszelkie formy, które nie uzyskawszy limitu, muszą odejść ze świata „żywych” ,ale dopiero po uregulowaniu długów , które zostały zaciągnięte u drugiego człowieka (nie banku),odebrać fizycznie skutki, które wywołaliśmy u innych jako sprawcy i dopiero możemy opuścić ten padół płaczu i nieszczęść nie potrzebnych.
Przypominam ,ze nie jesteśmy ciałem, lecz go posiadamy !
A co z tymi, którzy żyli sobie spokojnie, nie wadząc nikomu ?
Bez własnych doświadczeń nie uzyskali jednak potrzebnego limitu energetycznego? Co z nimi ?
Łaski nikt nikomu nie robi i na żadnej łasce, nawet boskiej, opierać swoje życie nie można. Brak limitu , forma musi się rozpaść na obiecany przez religie – proch. Inaczej mówiąc na podstawowy budulec dla następnych form.
Ale do cholery , ciałem ani prochem nie jesteśmy !!!
Mamy ciało , a to nie to samo !
Nic w świecie energii nie ginie a jedynie zmienia swoją formę, czy kształt. Wszystko jest energią bardziej lub mniej „zagęszczoną” .

Ale tym się nie martwimy, bo nie jesteśmy formą lecz ją posiadamy.
Biorąc pod uwagę Indywidualną budowę wewnętrzną formy , możemy śmiało stwierdzić,ze powstające konflikty są konieczne do neutralizacji poszczególnych napięć dla form, które nie podołały uzyskać dla swego ciała energii do dalszego , ciągłego już trwania.

Ale to nic straconego, możemy dalej kontynuować swoje doświadczenia w innych ciałach aż do uzyskania odpowiedniego limitu.
Z tymi limitami, największe problemy posiadają formy , zakodowane religijnie lub naukowo. Zakodowane formy gotowe będą oddawać „swoje życie” dla uznawanej wiary czy autorytetu.
To co obecnie dzieje się na Ukrainie, to zaledwie przygrywka do sprowokowania indywidualnej decyzji o równowadze.

Indywidualna istota jest częścią jakiejś grupy o podobnych dogmatach i wraz z tą grupą odbywać się będą neutralizacje poszczególnych form.
Ten proces wywoływać będzie w nas wielorakie reakcje i szukać będziemy teorii czy
nieba, które nam pomogą przetrwać.

Samoświadome komórki naszego ciała „zebrane” jako całość Istnienia biologicznego pragną oderwać się od materii i wzbudzają w ciele pragnienia bycia

kimś, np. świętym albo niewolnikiem.
Nie bierzemy za przykład wszelkich wydarzeń w minionych wiekach lub niedawnej II wojnie światowej.
Ilość ofiar złożonych z prostych żołnierzy ślepo i z oddaniem oddających swoje ciała dla wymyślonych przez autorytety wojen , czy obrony kawałka własnej flagi lub sztandaru.
Nie widzimy jak ostatecznie zmieniono nasze ludzkie możliwości rozwoju indywidualnego.
Ludzie stali się jedynie trybikami w rękach autorytetów w ich indywidualnych czy grupowych celach czy rozgrywkach.
Ale czy była jednak możliwość zmiany naszego indywidualnego rozwoju ?
Były i to bardzo wielkie i możliwe w szybkim działaniu.
Jednostki, które podawały proste rozwiązania, które nie wymagały walk czy wojen, którzy nie opierali się na woli niebios, zawsze o tym informowali ludzi , lecz byli natychmiast przez ustalone grupy rządzących likwidowani.
Za nimi ciągnęły się wiekami oskarżenia o rzekomych kontaktach z diabłami, siłami nieczystymi itp.
Przypomnijmy sobie wielu Polaków, którzy potępiani za wiedzę a nie wiarę skazywani byli na wygnanie lub publiczną mękę i śmierć.
Powinniśmy jak modlitwy poznawać historię wykształconego człowieka nazywanego Łyszczyńskim, którego za wiedzę niezgodną z naukami kościoła, skazano na śmierć w strasznych mękach.
Sąd cywilny oddał skazanego w ręce „sprawiedliwego Sądu kościelnego”.
Wyrok był ilustracją i dowodem boskiej troski i opieki nad człowiekiem , swoim przecież dziełem.
Przed ścięciem wyrwano mu żywcem język, ponieważ „bluźnił” przeciwko naukom i mądrością kościoła.
Ucięto mu prawą dłoń, ponieważ ośmielał się pisać bezecne oskarżenia wobec przedstawicieli kościoła.
I w końcu po wielu cierpieniach został ścięty publicznie.
Zapominamy ,ze prawa Uniwersalne nie przewidują takich skutków w obronie jakiejkolwiek fikcji. Czy śmierć zamyka proces rozwoju danego człowieka ?
Czy naruszenie praw Uniwersalnych przez uzurpatorów jakiejkolwiek władzy zwalnia kogokolwiek z odpowiedzialności za ich naruszenie ?
Niestety jest to nie możliwe !
Śmierć za wiedzę a nie wiarę zostawia po sobie silny impuls , który wzbudza u wszystkich samodzielne myślenie i wnioski. Społeczność to jeden organizm a pojedynczy człowiek jako jego pojedyncza komórka podlega „rozliczeniu” wg indywidualnego programu.
Zatem żadna śmierć formy ludzkiej nie idzie na „marne”. Nawet dla zwykłego żołnierza,śmierć jest możliwością dalszego rozwoju a w chwili zgonu powstaje coś , co kościół nazywa rachunkiem sumienia, każdy widzi co uczynił drugiemu człowiekowi na drodze jego rozwoju i jakie musi ponieść tego konsekwencje.

Nie ma i nie było żadnych „zwolnień” od ponoszenia skutków za winy wywołane przez nieświadomego człowieka.
To wszystko jest i będzie przez jakiś czas trudne do zrozumienia przez zwykłego
zjadacza chleba, bo spokojnie spełnia warunki jakie stawiają mu pasterze czy autorytety i żyje nadal w złudzeniu, ze sprawiedliwość nie zmusi go do rozwoju indywidualnego.
To prawda , nikt nikogo nie może zmusić do niczego. Człowiek ma prawo wyboru , tylko ,ze nie poznał praw a zatem i skutków ich naruszenia.
Dziwi się potem,ze spełniał wszelkie wymogi swojego kapłana a nadal ciążą nad nim różne skutki, klątwy choć ich świadomie nie wywołał.
Omawiane obecnie skutki i los form jest jedynie „rodzajem” rozliczenia w Sobie swojej formy indywidualnej , swojego przejawu.
A co z innymi, którzy świadomie lub nie – nie naruszali praw Uniwersalnych , też muszą cierpieć fizycznie choć nie uzyskali limitu energii do przetrwania ?
Organ , lub część organu w organizmie, który został „wypaczony” przez niewłaściwą troskę i stosowanie, zostaje z organizmu wydalony, w części lub w całości.
Podobnie ma się z formami ludzkimi.
Formami ale nie Istotami.
Oglądaliśmy w latach 80-tych , jak wiele rozwiniętych technicznie i intelektualnie cywilizacje rozpadały się w bardzo krótkim czasie. Jedna z takich dramatycznych dla ludzkich ciał scen opisane zostało w książce pt: „Koniec Boga , początek Człowieka !”
Pozostawały po nich jedynie puste pojazdy, gleba pozbawiona Ludzkich sił życiowych stawała się jałową i martwą pustynią. Smutne, kiedy rzesze wiernych w ostatnich tchnieniach życia, przeklinali swoich kapłanów, którym wierzono do ostatniej chwili, przeklinali swoich odpowiedzialnych za swój rozwój i życie biologiczne.
Niestety wielu ludzi musi zobaczyć podobne sceny, które odbywają się coraz częściej i w wielu rejonach Wszechświata.
Co z takimi formami ?
Czy muszą cierpieć, jeśli nikomu nie zawiniły ale nie uzyskały limitu do „przetrwania ?”
Rozpad w takich „przypadkach” odbywa się błyskawicznie, bez cierpień i bólu.
Przed „wyjściem” istota jest świadoma dalszego procesu i oczekuje na „wejście” w nową formę.
Większość Istot z Kosmosu przejęła już ciała Ziemskie i kontynuuje dalszy swój rozwój w nieco trudniejszych warunkach. Jest to pewnego rodzaju nagroda dla prawidłowego rozwoju i doświadczeń w innych formach i w innych warunkach fizycznych.
Podobne zjawiska są już nam znane i na Ziemi, choć określamy to jedynie jako sporadyczne przypadki. Nie wchodzimy w przyczyny a polegamy jedynie na oświadczeniach naszych autorytetów.

Wygodne to dla naszej osobowości, leniwej w pracy nad ciałem, i obawą utraty panowania nad całością swojej formy.
Znamy wiele „przypadków” tzw. samospalenia się formy cielesnej.
W całości lub w części ciała. Dlaczego wszystko się równo spala : kości i mięśnie.
Po spalonych częściach widać skutki olbrzymiej energii, którą wizualnie kojarzymy z temperaturą, a która „strawia” nawet twarde kości.

Jak to jest możliwe,że przy takim procesie, zostają nie naruszone też, np., kapcie, czy nawet skarpety. Miejsce spalenia czy to łóżko czy fotel nie zostaje spalone a jedynie
zakopcone.
Znane nam procesy spalania materii w żaden sposób nie tłumaczą podobnych zjawisk. Zapominamy,ze nawet kość, jest również energią „zagęszczoną” do twardej konstrukcji formy. Skoro wszystko jest energią – to równomiernie zostaje „zneutralizowana” (spalona) , bez większej temperatury niż 40 % C.

W akcie samospalenia ,nie temperatura stanowi podstawę zapłonu. Co może stanowić przyczynę powstania takiego „przypadku ?” Zapominamy,ze w energiach „występują” różnice napięć, czy natężeń !
Forma ludzka zawarta jest w dwóch poziomach, przestrzeniach i zawiera w sobie różne poziomy energii.
Samospalenie jest wynikiem różnic pomiędzy energią wewnętrzną a zewnętrzną danej formy. Proces trwa do czasu rozładowania różnic.

Podobne zjawisko możemy obserwować przy wyładowaniu ładunków elektrycznych w czasie burzy. Zjawisko o podobnych zasadach. „Masą” do rozładowania stanowi tu ciało fizyczne ! Planeta to też „organizm”!
Ładunki o polaryzacji dodatniej szukają „ujścia” do masy o polaryzacji ujemnej.
Takie sceny, mogliśmy oglądać na innych planetach, gdzie formy rozpadały się błyskawicznie pozostawiając po sobie jedynie ubrania a ciało rozpadało się w przysłowiowy „proch”.
„Z prochu powstałeś….” .. Z cząsteczek prochu powstały jedynie nasze formy a nią przecież nie jesteśmy.
Wiele nas czeka zjawisk w najbliższych latach lecz nie wiekach. Jednostki Świadome Siebie po „przemianie” obecnej formy materialnej w formę „złożoną z Wiedzą Całościową,” i pod jej kierunkiem (wspólnie wypracowanej przez samoświadome komórki , wnioski i wiedzy z doświadczeń w materii).
Starajmy się wszystko (planety, Kosmosy) widzieć jako części Wielkiego, spójnego Organizmu, choć występujących w różnych formach przejawu.
Mamy przecież 12 Promieni, na każdym – Kosmos a więc 12 Kosmosów co stanowi podstawę , i kręgosłup Wszechświata. Galaktyki, Systemy, Układy Słoneczne i planety to pośrednie części składowe w naszej Całości.
W spokoju i bez większych problemów będziemy mogli „rozpoznawać” Galaktyczne części organizmu i jej aktualne dolegliwości i potrzeby !!
Zawsze możemy porównać dolegliwości Kosmosu do naszych znanych fizycznych objawów i podobnie czynić możemy jak z dolegliwościami we własnym organizmie. Formy o różnych kształtach funkcjonują na takich samych zasadach : napięcia, natężenia i częstotliwości.
„Szkodliwe” różnice można zniwelować wymianą i uzupełnieniami !
Przekonamy się ,ze to bardzo proste, i podobnie jak znany nam sok z buraka ćwikłowego zwiększa aktywność czerwonych krwinek i zmusza do ich zwiększonej produkcji.
Powroty do „początków” Istnienia zmusza nas jednak do korzystania z własnych doświadczeń a zapisanych w naszej „Nad świadomości” , nazywanej też naszym indywidualnym dyskiem twardym. Ale to też jedynie chwilowy proces, ponieważ przy „zjednoczeniu” naszych form przejawu, (trzy osoby)wiedza zawarta w naszych zakamarkach będzie już mało znacząca.
Przechodzimy do Wiedzy Całościowej , do pełnej współpracy Istot Świadomych, zwartych przy tworzeniu w ilościach pełnej barw palety kolorów, inaczej 12 podstawowych częstotliwości. 12 Istot działających wspólnie !
Podobnie tworzyły się planety a na nich odpowiedzialni : Logosi planetarni itd.
„Systemy 12-owe” umożliwiają równoczesne zmiany czy poprawki w trzech przestrzeniach wszelkich form, Planet czy Kosmosów.
Zapominamy często, ze w starych księgach, świętych czy świeckich mamy przecież informacje,ze pierwszą planetą zaistniałą , była planeta Ziemia a wraz z nią powstawał cały układ Słoneczny jako jeden i pierwszy Żywy Organizm .
To pierwszy i stworzony przez Istoty Ludzkie Formy naszego energetycznego przejawu w materii.

Równocześnie dla dalszych tworzonych planet , Kosmosów – Ziemia była Matką a Słońce Ojcem dla naszego Układu i następnych kolejnych form Żywych.
Na wzór i podobieństwo tworzenia Uniwersum obserwujemy podział komórki jajowej u Człowieka Ziemskiego !
Powstaje Głowa (mózg – podzielony na polaryzacje dodatnią i ujemną) , kręgi, organy a Całość zawarta zostaje w pełnej formie przejawu – ciała Ludzkiego. Cały Wszechświat jest wielkim organizmem – dziełem Istot Ludzkich.
Pomijam wiele detali, które będzie można obserwować i na Ziemi i w Kosmosie, ale na dzień dzisiejszy i tak jest już dużo informacji.
W miarę rozwoju Indywidualności, scalać się będą Jednostki Świadome, które z kolei (na zasadzie rezonansu) pobudzać będą pozostałe budzące się ze snu Istoty aż do ostatniej jednostki ludzkiej na Ziemi.
Niestety musimy uzbroić się w cierpliwość , opanowywać i neutralizować emocje indywidualnie.
Zasada „rezonansu”zmusza i innych do powiększania swojej wiedzy i wniosków.
To i łatwe i często dość trudne , ale wszystko jest do opanowania i sterowania wreszcie własnym już przejawem.
Własnym przejawem ,ale nie własnym losem !
Ciało jedynie jako komórka organizmu, pracuje dla „dobra” całej formy i zgodnie z możliwościami i programem komórki.
Ten znany proces określany przez religie był tłumaczony,ze naszym losem kieruje jakiś bóg.
Jesteśmy więc zniewoleni i zdani na kaprysy boskie. Jeśli utożsamiamy się jedynie z ciałem, to można uznać ,ze boski program jest programem dla danej jednostki. Komórka samodzielnie nie może decydować o zmianie programu a religie „zamieniły” życie człowieka do życia pojedynczej biologicznej komórki.
Kody zawarte w treściach religijnych nadal podtrzymują twierdzenie,ze jesteśmy jedynie prochem marnym i „jednorazowego użytku”.
Skoro bóg jest w trzech osobach i wieczny, to człowiek stworzony na obraz i podobieństwo boga jest też wieczny i to w trzech Osobach !
Tylko co z tym ciałem ?
Można w chwilach wolnych poszperać w starych księgach, nowym testamencie itd. i zapewne znajdziemy wyjaśnienia, ze ciało jest tylko przejściowe i do konkretnej ściśle określonej pracy. I tak jak ubrania możemy „wymieniać” jako swoje „okrycia „: do ściśle określonej pracy ,czy doświadczenia.
Nie zapominajmy,ze nasze Bycie tu i Teraz jest ściśle związane – i równoległe z procesami antymaterialnymi.. Zawsze rozpatrujmy całość Istoty jako przejaw czterech elementów.
Starajmy się widzieć nasze życie biologiczne jako część elementu w Całości. Podobnie funkcjonują poszczególne organy w naszym ciele i żaden element nie jest
„Najważniejszy !”
Jedyny i nie powtarzalny organ ale nie najważniejszy. Bez współpracy poszczególnych elementów budowy – życie biologiczne przestaje funkcjonować.

transformacja ludzkościDziś możemy sobie samemu powtarzać : Mam ciało , ale nim nie jestem.
Ciało to forma mojego przejawu. Współpraca z innymi Istotami – to proces wymiany doświadczeń i indywidualnych wniosków. Bez narzucania swojej wyjątkowości czy czerpania z tego tytułu wszelkich apanaży.
Gdy tego nie czynimy , „samodzielnie” , świadomie albo i nie ,uszkadzamy swoje ciało , własny przejaw.
Życie biologiczne „odbywa się w Przestrzeniach „(sferach).
Jest ich trzy pod „opieką” Istoty Ludzkiej. Istota ludzka zawiera w sobie Życie biologiczne i rozwój :
zwierząt, roślin , minerałów ! A więc i całą Planetę.
Przestrzenie rozwoju zawarte są w sześcianie (piramida jest 1/6 sześcianu).
Sześcian zawiera niezmienne Zasady i wynikające z nich 12 praw Uniwersalnych.

globalna świadomośćPiramida symbolizuje wzrost Świadomości, cywilizacji a dojście do „szczytu” zmusza  wszystkich do wymiany doświadczeń z poszczególnych sześcianów i ich mieszkańców.

Te same właściwości i możliwości posiada Ludzkie Ziemskie Ciało. Powołane jako pierwsze Istoty – budowniczych Wszechświata !!!
i nadal posiadają możliwości do świadomej „korekty” ale zgodnie z programem jednostki czy planety : równocześnie w trzech Przestrzeniach Bytu i Przejawu.

czakryPięć kręgów lędźwiowych – do kontaktów z formami Antymaterialnymi.
Pięć antyczakramów w mózgu do bezpośrednich kontaktów z Kosmosem :myśl – myśl !
Antyczakramy umożliwiają uruchomienie tzw. nad zmysłów. Służą one do obserwacji wszelkich form energetycznych.
Istota Ludzka jest Wzorcem dla Całości Wszechświata a równocześnie jego przejawem jako jeden z jego elementów.

Rys. – to Symbol różnych możliwości Człowieka Świadomego Swego Istnienia a nie tylko jako jednorazowego życia biologicznego.
Zapomnieliśmy o naszych „dawnych” możliwościach a tym samym o „zaniedbanych” 9/10 funkcji i możliwości naszego mózgu. Zapomnieliśmy,ze tworzyliśmy proste środki porozumiewania pomiędzy planetami a do tego służyły nam ,m. innymi proste urządzenia ,które dziś podziwiamy – PIRAMIDY !!
Każda piramida służyła jako nadajnik i odbiornik , posiadała „kondensatory”, cewki energetyczne , które umożliwiały „pracę” na różnych częstotliwościach z różnymi cywilizacjami itp. itd.
Więcej szczegółów i detali możemy znaleźć w innych artykułach. Polecam !!
I to by było chyba już na tyle,ze to może pobudzić do indywidualnego ruszenia „z kopyta” ,do opanowania swojego przejawu, pełnej kontroli swoich reakcji i świadomego sterowania tak ciałem jak i swoimi myślami.

Życzę tego z Całego Serca , ale nie tylko z tego jako kawałka potrzebnego organu !

Autor: E2rd
Źródło: https://prawdaxlxpl.wordpress.com/2015/08/20/powrot-do-poczatkow-istnienie-ludzkiego-cz-2/

Niezwykłe, wzruszające i dające nadzieję przesłania książek i filmów

Niezwykłe, wzruszające i dające nadzieję przesłania książek i filmów

przesłania filmówTak to już jest, że artyści wiedzą i widzą więcej. Starają się oni przekazać nam tę wiedzę w swoich dziełach, często w formie alegorii i metafor. Akcja wielu książek i filmów rozpoczyna się lub nabiera właściwego tempa, gdy następuje moment zejścia do podziemi. W dzisiejszym felietonie opiszę bardzo skrótowy przesłanie fragmentów trzech filmów. Te filmy czy też dzieła literackie, to: Władca Pierścieni, Truman Show, Robocop 3 (sic!).

Bohaterowie „Władcy pierścieni” schodzą do podziemi by spotkać się z przeszłością

Tak się dzieje we Władcy Pierścieni podczas eksploracji opuszczonej kopalni, w której spotykają trupy z dawnych czasów. Jest to symbol zapomnianych i ukrywanych przed światem „szkieletów w szafie” trzymanych przez konserwatywne, purytańskie społeczeństwo. Społeczeństwo oparte na hierarchii, patriarchacie, konserwatyzmie poznawczym, tresowane według antyludzkiej doktryny kapitalizmu i racjonalizmu, tworzy mnóstwo takich „trupów w szafie”.

Mówi się, że każda rodzina, każda grupa, klasa szkolna, każda firma – ma takie skrzętnie ukrywane szkielety w starych, zamkniętych na wiele kłódek szafach. Moją rolą, misją i powinnością (och, jakże to nieskromnie brzmi) jest docieranie do tych „trupów w szafie„, i mówienie o nich publicznie. One istnieją, a my jako społeczeństwo wcale nie jesteśmy tak konserwatywni, ułożeni, zajebiści, pełni cnót jak twierdzimy. Śmiem twierdzić, że jest wręcz przeciwnie.

Tych milionów szkieletów już nie ma gdzie chować, wszystkie szafy są nimi zapełnione, a fabryki nie nadążają z produkcją nowych. (Metafora taka). Ciemna, mroczna kopalnia z Władcy Pierścieni, w której umarli dawno ludzie (umarłe dawno sprawy..) zaczynają ponownie mówić, jest również symbolem rozjaśniania cieni z podświadomości. Nie można ich wypierać, negować, zamykać w szczelnej szafie czy kopalni. Bo one prędzej czy później dojdą do głosu.

Truman Show – uwolnienie z systemu przychodzi przez odrzucenie społecznych schematów i propozycji na życie

W filmie „Truman Show” główny bohater, uwięziony w strukturze systemowej, czasami schodzi do piwnicy (takie mini-podziemia). Ma tam ukryty sekretny skarb – m.in. wspomnienie kobiety Sylvii Garland, która chciała go przed laty wyrwać z systemu. Truman pewnej nocy („ciemna noc ducha„) schodzi do piwnicy, niejako „ogłusza” i „oślepia” nadzorców systemu. Drąży podziemny tunel, przemierza przez nocną głuszę do portu, by zmierzyć się ze swoim największym lękiem – lękiem przed morzem.

Morze – Archetyp praoceanu z którego wyszło i wyewoluowało życie. Morze to także symbol początku i końca, odwiecznego „koła zamachowego życia„. Również symbol żeński. Lęk przed morzem który miał Truman można interpretować na trzy sposoby:
-lęk przed śmiercią;
-lęk przed „zmieceniem przez wzburzoną falę społeczeństwa” a więc z jednej strony, przed uniformizacją totalną, a z drugiej strony – przed ostracyzmem w przypadku braku uniformizacji i utraty, zaprzedania siebie.
-lęk przed kobietami i swoją wewnętrzną kobiecą stroną.

Zauważcie też, że Truman nie jest w stanie wydostać się „oficjalnymi” wyjściami z systemu, w którym jest on uwięziony. Nie może wyjechać autobusem do Chicago – bo się psuje. Nie może wypłynąć promem – bo paraliżuje go lęk na widok specjalnie zatopionej łódki. Nie może też wyjechać mostami prowadzącymi na drugą stronę zatoki, bo są one zakorkowane, niedrożne, niewydolne. A gdy jakimś cudem udaje mu się przejechać mostem na drugą stronę zatoki – zatrzymuje go „ściana„. System sięga po argument ostateczny – awarię reaktora atomowego (obezwładniające, niewidzialne zagrożenie życia atakujące ‚nie wiadomo skąd’).

System wmawia Trumanowi, że uratował go przed przyjęciem potężnej dawki radiacji i niechybną śmiercią. Tymczasem żadnej radiacji nie było, bo jak wiemy z filmu, było to zaaranżowane i zapewne ćwiczone wiele razy wcześniej widowisko. Oczywiście, że jest to symbol. Właśnie tak postępuje kościół katolicki i inne religie, strasząc piekłem, diabłem, new age, okultyzmem tych, którzy chcą się wyrwać. W filmie, gdyby Trumanowi udało się ominąć zainscenizowane przedstawienie, prawdopodobnie zauważyłby, że to „oficjalne” wyjście z systemu tak naprawdę nigdzie nie prowadzi, a jeśli już – to do ściany, do kresu, gdzie dalej system już nie sięga.

Te oficjalne wyjścia proponowane przez system (autobus do Chicago, biuro podróży, prom, mosty) są symbolami naszych ziemskich schematów i pomysłów na życie. Ideologie, religie, społecznie akceptowalne recepty i modele życia. Czyż nie są one straszliwie niewydolne? Czyż nie przynoszą one ogromu nieszczęścia, cierpienia, nienawiści, podziałów? Czyż nie prowadzą one donikąd? Truman musi więc działać inaczej niż proponuje to system (społeczeństwo).

Najpierw usypia czujność strażników systemu, czyli udaje, że robi to, co zawsze. Buduje podziemny tunel z piwnicy. Wychodzi nim w niepilnowaną przez czujne, wszystkowidzące oko systemu noc – ciemną i niezbadaną. Eksploruje ją, prawdopodobnie bocznymi drogami udaje się do portu. Pokonuje swój największy lęk i wyrusza łodzią na pełne morze. Dostrzega to architekt systemu – Christof – i poprzez sprowadzenie na niego sztormu, próbuje go zawrócić. Nie udaje mu się to, a Truman dociera do ściany po tym, gdy jego łódź uderza w nią. Dociera do symbolicznego miejsca, gdzie system się kończy, gdzie ma swój kres. Tam staje się on zwyczajnie niewydolny, a poza ścianą już nie ma swojej władzy.

Na sam koniec opowieści o filmie Truman Show dodam, że wyzwolenie głównego bohatera przychodzi poprzez.. kobietę. Sylvia Garland zbuntowała się przeciwko systemowi i dała mu wskazówki, jak wyjść z tego systemu. On ją zapamiętał na całe życie. W pewnym momencie zorientował się, jaką rolę odgrywa jego żona – ma cementować jego uśpienie, jego więzi z tym nieludzkim systemem. Ucieka od niej, uciekając z systemu. Jeszcze co do osoby architekta – Christofa – otóż nadaje on z tzw „księżycowego studia„, czyli pokoju mieszczącego się w urządzeniu imitującym księżyc. Jakie propozycje macie co do możliwej symboliki w tym zawartej? Jestem bardzo, ale to bardzo ciekaw.

Film Robocop – czy zawiera głębsze przesłanie?

Również film Robocop 3, kojarzony głównie z światem filmów SF i sensacyjnych, zawiera motyw zejścia do podziemi. Film ten to futurystyczna, dystopijna wizja upadłego miasta Detroit zarządzanego przez totalitarną korporację OCP. Podporządkowała ona sobie policję, media, prawo, i wszelkie inne dziedziny życia społecznego. W świecie realnym mamy obraz bardzo podobny, tylko sankcje są nieco mniej widowiskowe, mniej medialne. Ofiary neoliberalnego kapitalizmu odchodzą raczej po cichu, bez rozgłosu jaki miał miejsce w filmie Robocop 3.

Robocop, czyli główny bohater, również dochodzi do kresu systemu, podług którego został stworzony i podług którego działa. Otóż w bitwie między oddziałami pacyfikującymi miasto, dowodzonymi przez szefa policji, ginie jego policyjna partnerka. Nie może on nic zrobić, ponieważ dyrektywy systemu uniemożliwiają mu atakowanie oddziałów pacyfikacyjnych. Wtedy zamierza przyłączyć się do rebeliantów. Schodzi on wraz z nimi do podziemi. Tam, jak się okazuje, jest drugie miasto, również tętniące życiem. Dodatkowo żyje tam dużo ludzi jakby „widzących więcej” – czyli rebeliantów sprzeciwiających się tyranii OCP.

Istotne jest to, że Robocop podczas symbolicznego przejścia przez podziemia, ma częściowo sparaliżowane mechanizmy swojego cybernetycznego organizmu. Chodzi z wielkim trudem, musi korzystać z niepewnej i wątłej pomocy uciekających z nim ludzi. Jest to symbol oderwania się od systemu i wejścia na nieznany, niezbadany teren, pełen krętych tuneli, niewiadomych i tajnych przejść, gdzie zdać się trzeba na intuicję i prowadzenie przez wyższą jaźń. Robocop w podziemiach nie może już ufać systemowym mechanizmom, czyli swojemu cybernetycznemu ciału. Jest ono zepsute. Musi się zdać na żywego człowieka.

W podziemiach życia, systemowe mechanizmy są więc oślepione, nie działają w pełni, nie działają prawidłowo. Poprzez ten labirynt prowadzi nas coś innego. W bazie rebeliantów Robocop zostaje naprawiony, a następnie ratuje sytuację na powierzchni, poprzez założenie prototypowych skrzydeł, umożliwiających latanie. Czego symbolem są skrzydła głównego bohatera? Jest to symbol nieznanych, niezbadanych i niepewnych możliwości (w filmie skrzydła te są dopiero prototypem, a nie wersją finalną). Często jednak okazuje się, że gdy odważymy się użyć tych możliwości (skrzydeł) – zdziałamy cuda.

Warto też dodać, jakich ludzi system wystawia jako swoich pretorianów, obrońców, gdy uczciwi policjanci w proteście przed zbrodniczymi działaniami korporacji OCP odchodzą z pracy i przechodzą na stronę rebeliantów. Otóż system używa zdemoralizowanej młodzieży, której rozdaje broń i każe im zabijać wszystko, co się rusza. W istocie młodzież której jedynym „programem” jest: papieros, alkohol, narkotyk, seks, rozrywka, impreza, muzyka – i tak w kółko, aż do zerzygania – jest największym kontrolerem systemu, matrixa.

W rzeczywistości taka dość prymitywna mentalność (papieros, alkohol, narkotyk, seks, rozrywka, impreza, muzyka) cechuje większość społeczeństwa. Dorośli, 30, 40 a nawet 50 letni ludzie, a są na poziomie emocjonalnym, mentalnym i duchowym rozwydrzonego 14-latka. „Umłodzieżowiono” wszystko, na czele z mentalnością, wartościami, czy choćby muzyką. To, co zrobiono muzyce, jest po prostu straszne. Większość muzyki to po prostu młodzieżowe subkultury – twory niezwykle destrukcyjne, antyspołeczne, psychopatyczne.

W końcowej scenie filmu Robocop musi walczyć z dwoma bezdusznymi maszynami – o japońskich rysach twarzy. Jednak rebelianci włamują się do ich systemów, i w konsekwencji, prosystemowe maszyny walczą ze sobą na śmierć i życie, i niszczą się nawzajem. Jak to można odnieść do naszej realnej rzeczywistości? Otóż te maszyny, bezduszne, o psychopatycznych i nienawistnych rysach twarzy, są symbolem prawdziwych i równie bezdusznych „maszyn” pracujących dla ziemskiego systemu, matrixa. Czyli ideologii, religii, doktryn, schematów, modeli światopoglądowych. Są one tak samo zimne, okrutne, bezduszne i martwe, jak filmowe maszyny.

Kluczem jest wyzwolenie się z tych ideologii i innych doktryn. Bycie ponad nimi, świadomość, że żadna z tych ideologii, doktryn, nie opisze całej złożoności świata i nie opisze całej prawdy. Ale dodam coś jeszcze.. Owszem, nie jestem żadnym wysoko wtajemniczonym ezoterykiem / okultystą. Nie uważam się też za osobę „oświeconą„. Ale swoje wiem. Otóż systemu nie można pokonać, zmienić, bo ma bardzo silne mechanizmy zabezpieczające. Ale jest jedna wyrwa w systemie.. Bowiem system można zniszczyć, czy mówiąc kolokwialnie – „rozjebać w pył„. Można tak zrobić, że te ideologiczne maszyny zaczną się same zwalczać, pożerać, gnić od środka, tak jak w filmie Robocop 3. Trzeba tylko zwrócić je przeciwko sobie.

Systemu nie da się pokonać i zmienić, ale.. da się go zawirusować i zniszczyć

Pamiętajmy jedno.. Ludzie systemu są niezwykle zgodni, jednomyślni, karni, zdyscyplinowani, zjednoczeni. To nam, rozgorączkowanym i szukającym wszędzie spisków antysystemowcom, tego bardzo brakuje. Tego powinniśmy się od nich uczyć, bowiem: „Godzi się uczyć i od wroga„, jak głosi starożytna maksyma. Ale nie o tym tylko chciałem powiedzieć. Bo im większa niezgoda, im większy krach w łonie na ogół zgodnego systemu, tym lepiej. Wszak mówi się – „Ordo ad Chao” – Porządek powstaje z chaosu, a na gruzach starego, zepsutego systemu, zbuduje się Nowy Porządek, choćby trochę lepszy.

Otóż należy zwrócić przeciwko siebie rozgorączkowanych, ideologicznych i religijnych oszołomów. Ateiści (racjonaliści) kontra katolicy, tęczowe lewactwo kontra korwinistyczne prawactwo. Trzeba wspierać radykalizmy, oszołomstwa, tendencje nienawistne w tych grupach (ideologicznych i religijnych) co sprawi, że będą one toczyły nieustającą wojnę.

Pisałem o tym w kontekście katolicyzmu w felietonie poniżej:
Ezoteryka: Franciszek I to „nasz człowiek” który zakończy historię kościoła?

To, co powyżej napisałem, może wydawać się wręcz szokujące.. Ale przecież chodzi o efekt odśrodkowy. Większość społeczeństwa jednak nie lubi radykalizmu i oszołomstwa. I to obojętnie czy jest to oszołomstwo ateistyczne (racjonalistyczne) czy katolickie. Obojętnie, czy jest to oszołomstwo korwinowo-nacjonalistyczne, czy też tęczowo-lewackie. Ludzie, którzy choć trochę czują sercem i duchem, będą patrzyć z obrzydzeniem na to wzajemne oszołomstwo i radykalizm. Będą bardzo powoli, lecz nieubłaganie odchodzić od złudnych iluzji społecznych – czyli ideologii, religii (w tym religii racjonalistycznej), od sztywnych schematów wierzeń.

I o to właśnie chodzi. Jedną z najważniejszych prawd duchowych głosi bowiem, że przemiana, zmiana, nie przychodzi porządnie, bezboleśnie, podczas medytacji, upajania się pięknem przyrody.. Choć to też jest bardzo ważne. Prawdziwa przemiana często prowadzi przez rozpad, anihilację, gruzy starego systemu.. Popatrzcie na to co stało się na Islandii, Węgrzech, Grecji, a teraz dzieje się w Polsce. Te kraje były rządzone przez kapitalistycznych psychopatów podporządkowanych niemieckim i francuskim finansistom. Dopiero gdy zostały doprowadzone do ruiny, społeczeństwa się obudziły.

W Polsce przyszła ekipa rządząca (choć też nie będzie to ekipa idealna i w 100% czysta) będzie odbudowywać kraj praktycznie od zera. Bo obecna władza stosuje taktykę spalonej ziemi i „po nas choćby potop„. W tej zdawałoby się czysto politycznej sferze, także widać duchowy zamysł – powinniśmy się w te nasze polskie, a potem europejskie przemiany, włączyć. Przede wszystkim sercem i duchem – bo to jest najsilniejsza broń w walce z psychopatami i ich mechanizmem opresji.

O przesłaniach dzieł kultury i pop-kultury pisałem też w innych felietonach:
Bądźmy jak główny bohater filmu „Truman show” – uwolnijmy i obudźmy się!
O paradoksie Supermana. To mężczyźni są dyskryminowani! Feministki bezczelnie kłamią!

Autor: Jarek Kefir

Popierasz ideę strony Jarka Kefira? Podobają Ci się moje artykuły, wklejane linki, informacje, obrazki? Dołącz do grona dobroczyńców i wesprzyj moje niezależne kanały informacji! 🙂 Link z informacją, jak to zrobić:
https://jarek-kefir.com/wsparcie/

 

Kto szuka tylko świętego spokoju, ten nie zazna smaku nieba

Kto szuka tylko świętego spokoju, ten nie zazna smaku nieba

rozwoj duchowyWklejam poniżej kilka cytatów. Jeden z nich traktuje o sprawie przywdziewania przez nas sztucznych masek i łatek. System w którym najważniejszy jest egoizm – interes własny – wymusza na nas takie działania. Wręcz nie wolno nam pokazywać się takim, jakimi jesteśmy naprawdę. Zostało to symbolicznie i metaforycznie pokazane nawet w pop-kulturowych przypowieściach, takich jak batman, spiderman, superman.

W tych przypowieściach dopiero gdy mężczyzna przywdziewa sztuczną maskę, gdy ukrywa siebie takim jakim jest, gdy robi te wszystkie niesamowite rzeczy – odnosi sukcesy. Dla przykładu: Clark Kent dopiero jako superman przyciąga uwagę kobiety. Z drugiej strony, można to interpretować także odwrotnie.

To społeczeństwo z naszej prawdziwej, potężnej natury (supermana) robi korporacyjnego przeciętniaka w okularach (Clarka Kenta), który oczywiście nie odniesie sukcesu i nie przyciągnie uwagi kobiety. Machina społeczna jest bezlitosna i dąży ona do tego, by wszystkich ludzi „uśrednić„. A jak wiadomo, masa zawsze równa jak najniżej, do najniższych możliwych wartości i wzorców.

Stąd ludzie o niesamowitych zdolnościach, którzy wychowywani są przez przerażonych, zlęknionych i nic nie wiedzących o życiu przeciętniaków, wyrastają na osoby znerwicowane, zasmucone. Często jest tak, że takie osoby muszą budować nową, potężną i świadomą jaźń od zera, na gruzach. Po uprzednim upadku i rozpadu tej starej, uwarunkowanej społecznie – a więc miałkiej, „uśrednionej” i fałszywej.

Wstęp: Jarek Kefir Continue reading „Kto szuka tylko świętego spokoju, ten nie zazna smaku nieba”

Dr Bruce Lipton: świat jest w stanie zapaści, ale nadchodzi wielka zmiana

Dr Bruce Lipton: świat jest w stanie zapaści, ale nadchodzi wielka zmiana

transformacja i przebudzenieWiele razy na swojej stronie definiowałem, czym wg mnie kieruje się obecny świat, jakie są zasady nim rządzące. Kłopot jest tylko jeden – religie, ideologie, doktryny, koncepcje, idee – są martwe już w momencie ich powstawania. Bowiem są odbiciem przeszłości, która była choćby sekundę wcześniej. A świat i wszechświat zmienia się w każdej sekundzie, ewoluuje. To, co zostało opisane na przykład 2 tysiące lat temu, miało na przykład dużo mniejsze zastosowanie 500 lat temu. A dziś jest już straszliwie niewydolne i niezgodne z tym, co wiemy i odczuwamy.

Stąd się bierze to, o czym wspominałem wielokrotnie – globalny kolaps (upadek) wszystkich istniejących od wieków systemów. Od ekonomii, polityki, spraw społecznych, etycznych, religijnych, moralnych, po tak podstawowe koncepcje, jak materializm (ateizm / racjonalizm / redukcjonizm), darwinizm, genetykę, kapitalizm. Wszystkie te systemy doprowadziły świat na skraj zapaści. Nie jest tutaj jednak nic przesądzone. Nic nie jest stałe. Ewoluują rośliny, zwierzęta, ludzie. Ewoluuje też globalna świadomość zbiorowa, zwana także „polem morficznym„, „umysłem planetarnym„, „świadomością zbiorową„.

Ludzkość wielokrotnie zmieniała paradygmaty bazowe. Obecnie panującym paradygmatem jest materializm i wszystkie jego pochodne, które wiele razy opisywałem. A więc: racjonalizm, ateizm, redukcjonizm, ubóstwienie „nauki„, neodarwinizm, darwinizm społeczny, kapitalizm, neoliberalizm, korporacjonizm. I wszystko to, co określamy mianem złego, niesprawiedliwego, nieludzkiego. To samonapędzająca się, psychopatyczna i wyzuta z ludzkich wartości maszyneria, która wielokrotnie była u mnie analizowana i opisywana.

To się jednak zmienia. Paradygmat bazowy jest obecnie w formie „przeskoku„, podlega on przyspieszonej ewolucji. Dziś ta ewolucja „świadomości zbiorowej„, dzięki technologii i swobodnemu dostępowi do informacji, odbywa się miliony razy szybciej, niż w czasach określanych jako jaskiniowe. Na marginesie dodam, że temu służą m.in. ideologie polityczne, ich mnogość (bo jest ich ogrom) i ciągłe walki między ich zwolennikami i przeciwnikami. Ma to uświadomić ludzkości jako zbiorowości to, jak mało wie o świecie, jak niepewne są prawdy dotąd uznawane za „niepodważalne„.

Każda ideologia, doktryna i każda religia z wielką dumą ogłasza, że jest najważniejsza, najprawdziwsza, że będzie trwała wiecznie. I że w żadnym razie nie wolno jej podważać, trzeba brać „na wiarę” jej założenia. A tu nagle przychodzi zwolennik innej ideologii, doktryny lub religii, i wywraca iluzoryczną pewność siebie do góry nogami. W świecie realnym jest wtedy kłótnia, często mordobicie, czasami (na planie zbiorowości), rewolucja lub wojna. W internecie jest natomiast nieustająca „gównoburza” czyli agresywne pisanie naznaczone walką i „ewangelizowaniem„.

Tutaj chodzi o rezonans, jaki wywołuje ta walka idei i doktryn, stąd ich mnogość i ogrom jest cechą pożądaną. Choć każdy zwolennik jakiejś „wierności” powie, że to niedobrze, że jest taki szum informacyjny. Ważne jest to, abyś nauczył się być ponad tymi doktrynami. I ponad ich rozgorączkowanymi, niedolnymi do poza-ideologicznego myślenia zwolennikami.

Dalej: podczas tego wielkiego, światowego kryzysu, oczyszczenia, które jest bolesne, ale konieczne, mamy swoją rolę. Te procesy będą trwały jeszcze jakiś czas. Wszak nikt za nas czarnej roboty nie odwali. Żadna interwencja z nieba wśród archanielskich trąb ani tym podobne bzdury nie nastąpi. Ewolucja globalnej świadomości zbiorowej (tego, co ja nazywałem „Rdzeniem„, „Matką Naturą„), trwa cały czas, ale powoli. Choć owszem, jest obecnie dużo szybsza niż lata temu, a jej tempo ciągle przyspiesza. My jesteśmy jak krople, które drążą skałę częstością padania.

Szczególne znaczenie ta ewolucja ma teraz w Polsce. Nie chodzi o „wygraną” jednej doktryny nad drugą. Ale o uświadomienie sobie przez Polaków, że są manipulowani, sterowani, i że prawdy nie znajdą w „głównym nurcie” społecznych iluzji i halucynacji. Wiadomo że ze względu na wybory dotyczy t teraz głównie polityki. Ale nie tylko, wszak wszystko jest ze sobą połączone, wszystko jest jednym, a „duch” jest we wszystkim, także w polityce. Ale to, jaki jest zamysł „Rdzenia” (globalnej świadomości zbiorowej) dla Polski na ten i na następne lata – to temat na osobny felieton.

Zapraszam do przeczytania poniższego opisu znakomitej książki „Przeskok ewolucyjny” Autorstwa dr Bruce Lipton’a i Steve Braehman’a. Continue reading „Dr Bruce Lipton: świat jest w stanie zapaści, ale nadchodzi wielka zmiana”

Wiedza która szokuje! Kto odpowiada za zło na Ziemi?

Wiedza która szokuje! Kto odpowiada za zło na Ziemi?

Poniższy artykuł Dave Pollarda, w tłumaczeniu blogera ex-ignorant’a, to niemal doskonałe studium globalnej niewydolności i powolnego upadku cywilizacji stworzonej przez człowieka. W celny sposób opisuje on wiele manipulacji i oszustw współczesnego świata. M.in. jedno z największych kłamstw – że wzrost gospodarczy jest dobry i można go utrzymać stale. Kolejne wielkie kłamstwo to oszustwo lewicy i prawicy, przynajmniej tych „akceptowanych” przez system, z telewizora.

Popatrz na Demokratów (lewicę) i Republikanów (prawicę) z USA. Przecież te partie NICZYM SZCZEGÓLNYM się nie różnią, poza nieistotnymi, ale wywołującymi ogromne emocje tematami zastępczymi. Obie te partie (i wszystkie inne z telewizora) wspierają system. A więc: hierarchizm, korporacjonizm, konsumpcjonizm, oligarchię (zwaną dla nie poznanki „demokracją„), etatyzm, biurokrację, neoliberalizm, kapitalizm, racjonalizm. Tych elementów składowych systemu zwanego czasami matrixem, jest na pewno więcej. Były one wielokrotnie opisywane na mojej stronie.

To świat, w którym żyjesz, jest chory” – te słowa z filmu Truman Show, skierował architekt systemu, Christof, do buntowniczki, która chciała uwolnić głównego bohatera filmu.

Powinieneś je poznać i z nich korzystać, po to, by nie poddawać się temu matrixowi, systemowi, ale aktywnie budować lepszy świat dla siebie, i pośrednio, także dla innych.

Wstęp: Jarek Kefir

upadek systemu

Narzędzia separacji ludzkości stosowane przez system (matrix)

Cytuję: „Narzędzia separacji – środki, za pomocą których sprawcy naszego odłączenia od własnej intuicji, zmysłów, siebie nawzajem i całego ziemskiego życia utrzymują nas w stanie rozproszenia, zagubienia, strachu i braku samodzielności.

Sprawcy – prywatne i publiczne korporacje zależne od niekończącej się, przyspieszającej eksploatacji zasobów naturalnych, produkcji, konsumpcji i generowania odpadów, realizujące swoje cele z patologiczną i amoralną determinacją.

Są nimi politycy, sędziowie, prawnicy, siły policyjne i wojskowe – wszyscy współpracują zgodnie z tymi bogatymi korporacjami, tworzą i egzekwują prawa, toczą wojny we własnym, a nie naszym interesie. Są nimi media, agitatorzy, reklamodawcy i firmy public relations, system edukacji, sprzedajni ekonomiści i pseudonaukowcy, którzy jako propagandyści mówią nam, że wszystko jest w porządku i nie istnieje inny, lepszy model życia od cywilizacji przemysłowej.

Są nimi religie, terapeuci i techno-zbawiciele („Ludzka pomysłowość i wynalazczość rozwiąże wszystkie nasze problemy!”), którzy wzmacniając propagandę wmawiają nam, że kiedy dzieje się źle, to my ponosimy winę jako jednostki; że dzięki niezbędnemu wysiłkowi cywilizacja przemysłowa zwycięży i poprawi byt każdego z nas, pomimo naszych osobistych słabości i grzechów.

Połączona gospodarcza, polityczna, medialna, psychologiczna władza i hegemonia tych czterech grup sprawców stanowi samowzmacniający się, zupełnie bezkrytyczny i totalitarny system, o którym marzył Mussolini – opatrzono go etykietką Faszyzmu, ale on nazywał go Korporacjonizmem. Jego zadaniem jest całkowite podporządkowanie i kontrolowanie populacji, poddanie jej tak gruntownej indoktrynacji, że nie zrodzi się żadna opozycja czy sprzeciw – pozostanie jedynie wieczna machina bezmyślnej monolitycznej ludzkiej produkcji i konsumpcji.

Poprzez swój polityczny przekaz, reklamę, taktyki zastraszania, kłamstwa, wstrzymywanie informacji, grabież i przemoc, manipulację, tworzenie fałszywych wyborów i fałszywych nagród utrzymuje nas w niewoli, w separacji. Każdy z nas jest posłuszną częścią systemu.

Ale czym jest ten „system”? Czy naprawdę potrafi skutecznie nas kontrolować w świecie, w którym często sprzeczne informacje i idee są wszechobecne i płyną swobodnie? I dlaczego tak wiele osób – nie tylko psychopaci pokroju Mussoliniego – dobrowolnie staje się sprawcami?

Światopogląd progresywno-liberalny głosi, iż wszyscy jesteśmy w głębi serca niewinni i dobrzy. Zatem sprawcom tego strasznego, niezrównoważonego, balansującego na krawędzi systemu z pewnością przyświecały jak najlepsze intencje. Na pewno chcieli dobrze, prawda?

Według tego światopoglądu gniew nie jest właściwą odpowiedzią; musimy apelować do ludzi racjonalnie, prezentować fakty. Wierzymy, że ukrywanie prawdy nie może trwać długo, a gdy ludzie ją poznają, dowiedzą się, że system jest zły i brutalny, instynktownie podejmą wysiłek jego rozmontowania i dla dobra ogółu zastąpią go innym – prawdziwie demokratycznym.

Psycholog z Harvarda Daniel Gilbert, autor książki Potykając się o szczęście, przedstawia pewne wskazówki, dlaczego tak się nie dzieje. Nasze duże mózgi, argumentuje badacz, uczyniły nas przesadnie zmyślnymi. Potrafią one skonstruować własną rzeczywistość, całkowicie oderwaną od rzeczywistości „autentycznej,” i żyć szczęśliwie w tym urojonym miejscu uznając je w efekcie za świat „prawdziwie” realny. Nasze ego bez trudu wymyśla i wierzy w historie, które wywołują reakcje emocjonalne i tworzą w naszych głowach kolejne opowieści. Owo błędne koło negatywnej aktywności intelektualnej i emocjonalnej naszych umysłów – odłączonej od tego, co faktycznie dzieje się tu i teraz – kontroluje patologiczną kondycję naszej psychiki.

Oto dwie paradoksalne konsekwencje posiadania dużych mózgów: (i) można nas oszukać i emocjonalnie zmanipulować dezinformacją w sposób, któremu nie poddadzą się inne stworzenia, (ii) nawet jeśli jesteśmy jednym ze sprawców tej dezinformacji, możemy w nią wierzyć poprzez samooszukiwanie, zwłaszcza gdy naszą wiarę wzmacniają inni, którzy nawinie akceptują te same przekonania.

Mimo że wszyscy jesteśmy w pewnym sensie sprawcami, pozostajemy do tego stopnia oderwani i skonfundowani przez nasze ego oraz wyimaginowane rzeczywistości, że tak „naprawdę” nie wiemy, co jest prawdziwe i co robimy, powinniśmy:

Po pierwsze, zorientować się w tym, co naprawdę się dzieje (poprzez lekturę, wnikliwą analizę i myślenie krytyczne) i jakie są nasze „prawdziwe” opcje (studiując historię, czytając literaturę faktu i beletrystykę). Po drugie, musimy zezłościć się na system, który niszczy nasze jedyne środowisko życia (nie jest istotne kim są sprawcy, czy sami nimi jesteśmy lub odpowiadamy za współudział), otrząsnąć się z naszej pasywności, nieświadomości i podjąć działania. Po trzecie, wpłynąć na innych, przekazać im wiedzę. Po czwarte, stać się wzorem, znaleźć radykalnie alternatywne sposoby egzystowania. I po piąte, przyswoić nowe umiejętności ułatwiające zarówno wykonanie pracy, która przyspieszy rozkład cywilizacji przemysłowej, jak i prowadzenie wartościowego życia w trakcie i po upadku.

Trudne zadanie. Zdając sobie sprawę ze skali wyzwania, zacznijmy od zrozumienia Narzędzi separacji, które utrzymują nas w stanie zaszczucia i zależności.

1) Nagradza się nas za to, że jesteśmy dobrymi konsumentami.

Opis:

Nietrudno jest uszczęśliwić ludzi cywilizowanych, a przynajmniej dać im poczucie szczęścia; po prostu muszą zostać poddani odpowiednim zabiegom przysposabiającym. Kluczem do stworzenia tego plastycznego stanu umysłu jest zaszczepienie w ludziach od najmłodszych lat wiary, iż „szczęście” jest czymś znacznie bardziej powierzchownym niż stan głębokiego, autentycznego zadowolenia i dobrego samopoczucia. Marketing konsumpcyjnych dóbr i usług („doświadczeń”) czerpie z pragnienia szczęścia poprzez kolorowe i pozytywne obrazy odzwierciedlające radosne korzystanie z jakiejkolwiek promowanej rzeczy; jest to potęgowane przez nieustające komunikaty środków masowego przekazu mówiące o tym, że generalnie konsumpcja jest „dobrem,” a użytkowanie każdej nowej i modnej rzeczy niezawodnie prowadzi do poprawy jakości naszego życia. Ten przekaz o potężnej perswazji jest łatwo przenoszony na nowe pokolenie przez rodziców i rówieśników, którzy zostali już przysposobieni.

Identyfikacja:

Na poziomie osobistym można to rozpoznać poprzez rozwijanie świadomości wszystkiego, co sprawia, iż czujesz się lepiej, a co w oczywisty sposób stanowi produkt kultury konsumpcyjnej: przykładowo jeśli podczas oglądania lub słuchania reklamy zaczynasz odczuwać szczęście, niezależnie od źródła tego spotu oznacza to, że narzędzie jest aktywne. Tę samą reakcję można zaobserwować u innych ludzi, którzy zdradzają oznaki szczęścia, kiedy jedyne, ewidentne jego źródło zostało wytworzone sztucznie. Popularność galerii handlowych, kin, parków rozrywki i pakietów wycieczkowych jest kolejnym dowodem, że autentyczna potrzeba zaznania szczęścia została podłączona pod konsumpcję na skalę przemysłową: teraz chodzimy na zakupy, aby „dobrze się poczuć.”

Konsekwencje:

Dwie główne konsekwencje konsumpcyjnego szczęścia są takie, że po pierwsze stajemy się mniej skłonni do poszukiwania głębszych, bardziej satysfakcjonujących form szczęścia w realnym świecie – jak chociażby radości z zanurzenia naszych stóp w chłodnej wodzie w upalny dzień – i zamiast nich szukamy odłączonych źródeł „szczęścia” poprzez materialną konsumpcję. Drugą, mniej bezpośrednią konsekwencją jest to, że ta zwiększana pragnieniem bycia szczęśliwym konsumpcja prowadzi do środowiskowej i społecznej degradacji, w szczególności tam, gdzie przedmioty naszej konsumpcji są produkowane, zasilane i usuwane.

Sprawcy:

Nieprzebrane zastępy osób bezpośrednio zaangażowanych w handel – m.in. dziennikarze konsumenccy, pracownicy agencji reklamowych, specjaliści od marketingu, handlowcy, agenci biur podróży i eksperci ds. rozwoju produktów – dbający o to, abyśmy czuli się dobrze z naszymi konsumenckimi nawykami.

2) Sprawia się, że kiedy robimy rzeczy trywialne, towarzyszy nam uczucie zadowolenia.

Opis:

Aby odwrócić uwagę od kwestii ważnych, koniecznym jest położenie nacisku na kwestie trywialne. Nigdzie nie jest to bardziej widoczne niż w sposobie, w jaki narzuca się cywilizowanym ludziom podejście ekologiczne (lub inaczej alter ego wagi piórkowej). Mówię „narzuca,” ponieważ pod nieobecność rozpowszechnianego komunikatu o charakterze pseudo-ekologicznym ujrzenie pełnego obrazu sytuacji środowiskowej jest bardzo proste; i niebezpieczne dla systemu. Na przykład, jeżeli podzielę się z lokalnymi władzami swoim pragnieniem życia w sposób bardziej zrównoważony, szansa na to, że poradzą mi, abym odciął się od sieci energetycznej (stał się samowystarczalnym pod względem zaopatrzenia w prąd i inne usługi), uprawiał i zbierał własną żywność oraz zaprzestał kupowania dóbr konsumpcyjnych jest znikoma lub żadna (zresztą pani Znikoma właśnie opuściła miasto). Z drugiej strony z entuzjazmem zostanę zachęcony do recyklingu i wymiany żarówek. W przypadku producenta aut nie usłyszę rady, by zrezygnować z jazdy samochodem; zaleci mi dopompowanie opon lub nabycie bardziej ekonomicznego (nowego) pojazdu. Supermarket nigdy nie poleciłby kupowania lokalnych produktów spożywczych i rezygnacji z przetworzonej żywności; wskazałby na duży zapas markowych „toreb na całe życie,” ponieważ wszyscy wiemy, że torby jednorazowe są największym zagrożeniem dla życia na Ziemi. Grupa ochrony środowiska nurtu głównego, przykładowo Klub Sierra i Przyjaciele Ziemi, powie, że prawdziwą zmianę można osiągnąć drogą politycznego lobbingu, a nie krusząc fundamenty samego systemu politycznego. Postępuj zgodnie z wytycznymi systemu, a nigdy nie będziesz musiał martwić się o sprawy wielkie, ponieważ – jak nam się powtarza – tak naprawdę liczą się sprawy małe.

Identyfikacja:

Najbardziej jaskrawą wskazówką wykorzystania tego Narzędzia jest samo źródło informacji: w prywatnej rozmowie nawet członek kadry kierowniczej koncernu naftowego przyzna, że dalsze spalanie ropy nas wykończy; ale na znacznie mniej osobistym poziomie każdy instrument Cywilizacji Przemysłowej posiada własny zestaw komunikatów „środowiskowych” pro forma, które zaprojektowano tak, aby nasze zachowanie pozostało takie samo jak zawsze. Żadna z rad płynących z ust rzecznika rządu, korporacji, mediów masowych lub nawet pozarządowych organizacji ochrony środowiska nurtu głównego nie wpłynie niekorzystnie na system industrialny. Możesz również wykorzystać własny instynkt: jeżeli coś wydaje się być zbyt proste, trywialne lub „przeciwne naturze,” to prawdopodobnie znajdujesz się na właściwym tropie.

Konsekwencje:

Intensywne koncentrowanie się na sprawach małych przypomina założenie plastra na kikut po amputowanej kończynie. Nie tylko jest to interwencja niedostateczna, ale prawie na pewno spóźniona, bowiem w interesie korporacji jest utrzymywanie nas w kompletnej nieświadomości do chwili, aż sytuacja nie pozostawi im wyboru i dostarczą nam informacji, które, jak to wykazałem, są i tak bez znaczenia. Wykorzystując naszą cywilizowaną niechęć wobec świadomego wysiłku i poważnych zmian czynią nas bezsilnymi – i zadowolonymi z tej impotencji. Tymczasem Cywilizacja Przemysłowa nieprzerwanie niszczy globalny ekosystem.

Sprawcy:

Swój udział ma prawie każdy, kto zajmuje się przekazywaniem, dystrybucją rad udzielanych przez władzę – czynność, która poprawia przy okazji samopoczucie własne; jednakże do grona najgorszych winowajców możemy zaliczyć polityków każdego szczebla, korporacyjne działy public relations, dziennikarzy środowiskowych nurtu głównego i organizacje pozarządowe.

3) Daje się nam wybiórczą wolność.

Opis:

Na poziomie psychologicznym wolność jest zawsze względna: tygrys wychowany w klatce będzie postrzegał ją jako swoją domenę i czuł się w niej na tyle komfortowo, na ile czuć się może w podobnej sytuacji każdy ważący pół tony kot; lecz tygrys schwytany i zmuszony do życia w klatce zostanie doprowadzony do szaleństwa przez jej ograniczenia. Tak więc jako osoby wychowane w „demokracji” – w której wolność jest równoznaczna z głosowaniem na zupełnie podobne polityczne partie – wyrażamy naszą „wolność” oddając swój głos; wstrzymanie się interpretowane jest jako akt buntu i wyrzeczenie się wolności głosowania. Podobnie wolno nam protestować, o ile marsz lub manifestacja mieści się w granicach wytyczonych przez policję i przepisy przez nią egzekwowane; poziom „wolności” zależy od miejsca zorganizowania protestu – w niektórych częściach świata, przykładowo w Chinach, za podobne bezprawie grozi kara. Moje wolności jako pisarza, byłego demonstranta i byłego wyborcy rozciągają się tylko do punktu, w którym system dostrzega zagrożenie. Mogę mieć nieco więcej swobody w sposobie wyrażania siebie niż mój chiński odpowiednik, ale znajdując się w zamkniętej zonie reguł społeczeństwa nie jestem wcale bliższy wprowadzenia zmiany.

Identyfikacja:

Najprawdziwszym testem wolności jest podjęcie próby złamana zasad. Zakładając, że przestrzegasz Prawa Zwyczajowego (prostej ochrony wolności indywidualnej i zbiorowej) i Prawa Naturalnego (w ramach którego funkcjonuje świat przyrody), granice „wolności” szybko staną się oczywiste w chwili, kiedy twoje działania zakłócą zdolność systemu przemysłowego do kontrolowania ludzi i burzenia naturalnej równowagi ekologicznej. Wychowanie w tej samej wersji cywilizowanego życia często utrudnia rozpoznanie miejsca, w którym przebiegają granice, zwłaszcza gdy stale przypomina się nam, iż ludzie z państwa X muszą zostać „uwolnieni od tyranii,” a zasady istnieją po to, aby „chronić nas przed tymi, którzy pragną wyeliminować naszą wolność.” Wyrażenia te powinny włączać nasz alarmowy dzwonek.

Konsekwencje:

Jeśli czujemy się już wolnymi, nie mamy ochoty poszerzać naszej wolności; pozostajemy w granicach prawnych zamieszkiwanego systemu i tym samym nie zagrażamy mu. Odcięci od jakiejkolwiek prawdziwej możliwości wyboru plonów naszej egzystencji nigdy nie zakwestionujemy tego, co w rzeczywistości przykuwa nas do Kultury Maksymalnego Spustoszenia.

Sprawcy:

Wszyscy zaangażowani w stanowienie lub egzekwowanie prawa odpowiedzialni są za kreślenie granic wolności. Większość grup praw obywatelskich operuje w tych granicach i potęguje problem domagając się wolności przyrostowych, a nie absolutnych.

4) Tworzy się pozory, że mamy wybór.

Opis:

Wśród polityków wyznających filozofię wolnorynkowego kapitalizmu (a nie podpisują się pod nią nieliczni) modnym słowem jest „wybór”; ale jak w przypadku błahych porad oferowanych nam przez przedstawicieli systemu, ów wybór leży jedynie w bardzo wąskim paśmie wypełnionym przez istniejące, proponowane przez system opcje. Mamy więc „wybór” kanałów telewizyjnych, „wybór” płynów do mycia naczyń, „wybór”” samochodów i „wybór” koncernów naftowych, od których możemy kupić paliwo. Proszę zauważyć, że w momencie, kiedy przedstawiony zostaje jakikolwiek radykalny (a raczej mniej zawężony) wybór, system zwiera szeregi zapewniając, iż wybór ten nie przekroczy tolerowanego przezeń stopnia. Spróbujmy na przykład wybrać model kształcenia naszych dzieci, którego system nie pochwala, a definicja samego wyboru uwidoczni się natychmiast – o czym przekonany się w dalszej części niniejszego rozdziału.

Identyfikacja:

Większość osób lub instytucji oferujących prawdziwy wybór – tzn. między rzeczami, które różnią się znacząco – nie używa terminu „wybór”; jeszcze mniejsza ich liczba przynudza o bogactwie proponowanego wyboru. Słowotok wyraża charakter tych, którzy przedkładają nam „wybór” – innymi słowy to oni zyskują najwięcej z faktu, iż nasz wybór jest ściśle ograniczony; osoby te stwarzają pozory, że oferowany przez nie wybór jest prawdziwy. Nie bez przyczyny brzmi to zawile: twoja dezorientacja jest zamierzona; inaczej mógłbyś/mogłabyś rozpoznać, że to, co ci się oferuje wcale wyborem nie jest.

Konsekwencje:

Wzorem pseudo-wolności ciągły brak autentycznego wyboru warunkuje ludzi, aby bezboleśnie zaakceptowali te pozory. Tak oto zadowalamy się ofertą kilku opcji. Podobne warunkowanie właściwe jest wszystkim Narzędziom separacji; łamie naszą zdolność stawienia oporu; gwarantuje uległość populacji, która ochoczo ekscytuje się nową konsolą do gier, ale nie rozpoznaje życia poza graniem. To w rzeczy samej bardzo silne i subtelne narzędzie.

Sprawcy:

Podczas gdy wspiera ją dyżurna załoga marketerów i sprzedawców, mentalność akceptująca pseudo-wybór pochodzi od członków cywilizowanego społeczeństwa, którzy chcą zapewnić zgodność z normalnym cywilizowanym zachowaniem – a konkretnie konsumpcją dóbr materialnych. Lansują ją politycy wszelkiej maści za pośrednictwem środków masowego przekazu („Nigdy nie mieliście tak dobrze!”) i kadry kierownicze za pośrednictwem machiny reklamowej („Najbardziej zielony z SUV-ów!”)

5) Zwraca się nas przeciwko sobie.

Opis:

Jak skłócić parę dobrych przyjaciół? W świecie odseparowania nie jest to takie trudne: wystarczy poruszyć temat najlepszej drużyny piłkarskiej, albo zapytać, jak szybko postępować będzie zmiana klimatu. Jeżeli zależy ci na konkretnej awanturze, spróbuj zahaczyć o prawo do aborcji lub religię. Stawce podziałów przewodzi jednak polityka, która – z pewnością w USA i Ameryce Łacińskiej – obejmuje wszystkie powyższe zagadnienia, być może z wyjątkiem drużyn piłkarskich (chociaż spędzenie kilku godzin w Glasgow prawdopodobnie skłoniłoby nas do rewizji tego poglądu). W jak najlepiej pojętym interesie systemu jest dzielenie nas w oparciu o podstawy, które podczas trzeźwego dyskursu w najlepszym razie sprawiałaby wrażenie fałszywych, zaś w najgorszym niebezpiecznych.

Weźmy tzw. „lewicę” i „prawicę” w polityce partyjnej któregokolwiek z uprzemysłowionych krajów. Nie istnieje praktycznie żadna różnica między ugrupowaniami nurtu głównego w materii konkretów stanowiących ich esencję – wszystkie wspierają handel na dużą skalę, odgórną władzę autorytarną i kontynuację destrukcyjnego systemu przemysłowego. Na czym polega więc fortel? Ażeby zadbać o to, byśmy nie połączyli się na nowo z prawdziwym światem – znajdującym się poza społeczno-polityczną trywialnością – dzieli się nas na sztuczne „partie,” „sekty,” „frakcje” i „fankluby,” które zdają się nadawać nam indywidualność, ale w rzeczywistości utrzymują nas w stanie zafascynowania naszymi codziennymi sprzeczkami.

Identyfikacja:

Wszędzie tam, gdzie dostrzegasz fragmentację idei, która przy bardziej wnikliwej analizie ujawnia różne odcienie tego samego paradygmatu, obserwujesz w istocie separację dokonaną poprzez podział. W kategoriach cywilizacyjnych zasada „dziel i rządź” jest starożytna, ale dopiero niedawno, w epoce informacyjnego przeładowania, politycy są w stanie wycisnąć różnice z płaszczyzny porozumienia. Obierając szerszą perspektywę łatwo jest wykryć stosowaną taktykę; z kolei brak oglądu pełnego obrazu nie pozwala łatwo zauważyć, iż wzbudza się twoją niechęć wobec kogoś, z kim w przeciwnym razie znalazłbyś/znalazłabyś wspólny język.

Konsekwencje:

Lokalność i wspólnotowość są nieodzownymi elementami ponownego zespolenia ludzkości z realnym światem; lecz jeśli nie uda nam się zobaczyć pełnego obrazu i rozpoznać, jak bardzo jesteśmy podzieleni w oparciu o fałszywe podstawy, to nie dostrzeżemy, jak wiele mamy wspólnego. Pozostaniemy we wzajemnym odłączeniu – w wielu przypadkach oddalenie to będzie zwiększane – a jedyną płaszczyznę porozumienia znajdziemy z jednostkami autorytarnymi i instytucjami, które udają, że mówią w naszym imieniu. Mówią wyłącznie w swoim imieniu.

Sprawcy:

W perspektywie krótko- i średnioterminowej wiodącymi sprawcami procederu „dziel i rządź” są przywódcy i entuzjastyczni zwolennicy podziałów kulturowych. Nie sposób wymienić wszystkich, ale za przykłady zwaśnionych stron mogą posłużyć następujące pary: katolicy kontra anglikanie, Republikanie kontra Demokraci, sunnici kontra szyici, kibice Barcelony kontra kibice Realu Madryt, miłośnicy Barbie kontra miłośnicy Bratz/Moxie; lista przeobraża się stale wraz ze zmianą lojalności i przekonań ludzi. Prawdziwymi sprawcami są oczywiście handlowe potęgi przemysłowego świata, które wykorzystują dla zysku nasz wrodzony instynkt plemienny.

6) Sprzedaje się nam marzenie.

Opis:

To najbardziej powierzchowne ze wszystkich narzędzi, aczkolwiek prosta mechanika reklamy wciąż sprawuje potężną władzę nad ludźmi we wszystkich sferach cywilizowanego życia. Bardziej rezolutni Konsumenci (słowo „rezolutni” zabarwiam dozą ironii) uczą się rozgryzać reklamę masową, zwłaszcza w formie telewizyjnej, radiowej, prasowej i billboardowej, co przyniosło dwa interesujące następstwa. Po pierwsze, w bardziej dojrzałych gospodarkach przemysłowych reklama tworząca konsumencki popyt – z intencją utrzymania relacji zależności ludzi od gospodarki przemysłowej – staje się coraz bardziej zaawansowana technologicznie i krojona na indywidualną miarę. Po drugie, bardziej tradycyjne formy reklamy znajdują swoją niszę we wschodzących gospodarkach przemysłowych takich jak Indie, Chiny i Bliski Wschód. Ten dwutorowy atak na naszą naturalną niechęć trwonienia zasobów na rzeczy, których nie potrzebujemy sprawdza się wyśmienicie – łapczywie łykamy marzenie o masowej konsumpcji.

Identyfikacja:

Reklama – łatwa do wykrycia, czasem trudna do rozpoznania jako czysty marketing, ale przenikająca niemal każdy aspekt cywilizowanego życia. Jeśli ktoś zachęca cię do zakupu produktu, o którego nabyciu nawet byś nie pomyślał/pomyślała, oznacza to, że system sprzedaje ci marzenie.

Konsekwencje:

Tak jak w przypadku nagradzania nas za bycie dobrymi konsumentami, konsekwencje są kombinacją prowadzenia życia aprobowanego przez system przemysłowy – pod nieobecność wszędobylskiej i bardzo skutecznej reklamy wiedlibyśmy zgoła odmienną egzystencję – i nieprzerwanej degradacji globalnego środowiska jako bezpośredniego następstwa tej konsumpcji.

Sprawcy:

Jeżeli ktoś zarabia na tym, że kupujemy niepotrzebne rzeczy lub zachęca nas do tego, de facto współtworzy i obsługuje to niszczycielskie i tępe narzędzie. A zatem każda osoba z branży reklamowej i marketingowej; każdy pracownik finansowanych przez korporacje mediów, w tym publikacji „liberalnych,” które utrzymują się z reklam; każdy, kto dostarcza nam środki do dokonywania niepotrzebnych zakupów, czyli ludzie zatrudnieni w bankowości detalicznej i usługach pożyczkowych, z uwzględnieniem tych, którzy są odpowiedzialni za egzekucję powstałego zadłużenia.

7) Wykorzystuje się nasze zaufanie.

Opis:

Narzędzie to opisywane jest w bardziej dokładny i rozbudowany sposób jako „czerpiące korzyści z naszego zaufania do autorytetu poprzez narzucenie hierarchii,” ponieważ autentyczne zaufanie, jakim darzymy bliskiego przyjaciela, krewnego lub prawowitego przywódcę jest tym, czego nie chcemy osłabić. Niestety, taki poziom szczerego zaufania to rzadkość w zatomizowanych, podzielonych społeczeństwach, które składają się na Cywilizację Przemysłową. Zamiast tego mamy przedstawicieli „władzy” i od naszego pierwszego kontaktu z hierarchią szkoli się nas, byśmy ufali im bezgranicznie. Dlatego odnosimy się z zaufaniem do policjantów, nauczycieli, menadżerów, niektórych polityków (noszących w klapach kotyliony o naszych barwach) i ludzi, którzy funkcjonują na poziomach ekskluzywnych, powyżej naszej świadomości codziennej – członków elit politycznych i korporacyjnych.

Zaufanie społeczeństwa do władzy jest dobrze udokumentowane, chociażby w eksperymentach Stanley’a Milgrama, ale w rzeczywistości nie stanowi wyewoluowanej składowej ludzkiego zachowania: my uczymy się ufać władzy poprzez obecność narzuconej hierarchii, co powoduje, iż jesteśmy bardziej skłonni do podejmowania działań – takich jak obsługiwanie niewyobrażalnie destrukcyjnej maszynerii, odpalanie rakiet w ludność cywilną, czy „tylko” wspieranie machiny przemysłowej w charakterze pełnego entuzjazmu pracownika – które w przeciwnym razie byłyby uznane za nieludzkie.

Identyfikacja:

Wszędzie tam, gdzie znajduje się narzucona struktura zwierzchnictwa – w odróżnieniu od tej wyłonionej na drodze wzajemnego zrozumienia – prawie na pewno zaufanie to jest nadużywane. Istotne jest, aby zawsze mieć świadomość różnicy między zaufaniem zasłużonym i narzuconym; mimo iż za niesprawiedliwą można uznać nieufność okazywaną danej osobie tylko dlatego, że nie byliśmy świadkami, jak osiągnęła swój status, całkowicie rozsądne jest kwestionowanie każdej formy władzy. W Kulturze Maksymalnego Spustoszenia na zwierzchnictwo w zdecydowanej większości przypadków nie zapracowano, a celem jego istnienia jest utrzymanie samej kultury.

Konsekwencje:

Osobiste konsekwencje nadużywanego zaufania są złożone: dzięki temu Narzędziu nie tylko jesteśmy bardziej skorzy akceptować słowa i czyny znacznie szerszego kręgu osób i instytucji, ale osłabieniu ulega także nasza umiejętność budowania bliskich, opartych na zaufaniu relacji, jakie są niezbędne do utrzymania samowystarczalnych społeczności – nasz „radar zaufania” zostaje rozregulowany. Rezultat netto jest taki, że gorliwie pracujemy jako trybiki najbardziej żarłocznego bytu na Ziemi, skutecznie wnosząc osobisty wkład w jego potencjał zniszczenia. Nie mniej tragicznym skutkiem ubocznym (prawdopodobnie zamierzonym) jest nasza niezdolność do budowania wspólnot, które zależne są od autentycznego zaufania.

Sprawcy:

Wszyscy bierzemy udział w eksploatowaniu zaufania, jeśli stanowimy część któregokolwiek systemu hierarchicznego: może to być korporacja lub nawet mała firma, która posiada strukturę zarządzania; system polityczny i sądowy, który sprawuje władzę poprzez egzekwowanie przepisów prawa; lub rodzina, która swoje zwierzchnictwo narzuca z racji przewagi fizycznej.

upadek systemu (3)

8) Okłamuje się nas.

Opis:

Wszystko, co rozpowszechniane jest przez system starający się odłączyć nas od prawdziwego świata moglibyśmy opisać jako kłamstwo. Istnieją duże i małe kłamstwa, a ich rozróżnienie często wymaga znajomości rozgrywki finałowej. Wśród mniejszych kłamstw – mających implikacje wykraczające daleko poza ich rangę – znajduje się akt prania mózgu na zielono. Zasadniczo, gdy coś jest bardziej szkodliwe dla środowiska naturalnego niż wynika to z treści oficjalnych zapewnień, wówczas ma miejsce pranie mózgu na zielono. Działanie to jest tak powszechne, że stało się rutyną w korporacyjnej reklamie i promocji – nie tylko ze względu na to, iż powierzchowne przejawy „zielonej inicjatywy” są korzystne pod względem handlowym. Korporacje nie są jedynymi podmiotami, które kłamią na temat swoich ekologicznych kwalifikacji.

Przedzierając się w górę (lub w dół) przepastnego bagna łgarstw sponsorowanych przez państwa i przemysł dochodzimy do kłamstwa, które leży u podstaw komercyjnego zachowania Cywilizacji Przemysłowej; kłamstwa, które kieruje opinią publiczną co najmniej od 100 lat i przyczyniło się praktycznie do każdej finansowanej przez państwo, nie związanej z religią wojny. Oto Wielkie Kłamstwo:

Wzrost Gospodarczy jest czymś dobrym.

Nie ma tu miejsca, aby wyłuszczyć, dlaczego jest to nieprawdą, wystarczy nadmienić, iż poza zbrodniami w postaci wojen akceptacja tego kłamstwa odpowiada za ogół systematycznej destrukcji środowiska oraz niezliczone okrucieństwa wyrządzane ludziom. Za normalne uchodzi nieprzerwane gromadzenie bogactwa przez jednostki, miasta, narody, cały nasz gatunek: jednak nigdy nie porusza się kwestii, w jaki sposób cała ludzkość może stać się bogatsza na planecie posiadającej skończoną ilość bogactw naturalnych. Wzrost gospodarczy jest po prostu sztandarowym elementem cywilizowanego pakietu, a jeżeli tego nie doceniamy, możemy liczyć na pomoc mitycznego Molocha!

Kłamstwo Wzrostu Gospodarczego uosabia ciąg komunikatów instytucjonalnych: od pozytywnej oceny przyznawanej przez media masowe zwyżkom korporacyjnych zysków, do negatywnego PR-u wymierzonego przez biznes w jakiekolwiek społeczne zabiegi, które mogłyby zagrozić wzrostowi. Kłamstwo Wzrostu Gospodarczego jest uzasadniane w odniesieniu do wszelkiego rodzaju rzeczy, na które nie wpłynąłby brak wzrostu gospodarczego – należy do nich Standard Życia i poziom konsumenckiego wyboru oferowanego przez nowoczesne społeczeństwo (proszę zwrócić uwagę na ironię tego faktu). Subtelność na porządku dziennym bywa sporadycznie; jest zresztą zbyteczna, skoro populacja połknęła to kłamstwo w całości.

Identyfikacja:

Pomijając ostentację prania mózgu na zielono – jeżeli coś wydaje się zbyt piękne, aby mogło być prawdziwe, to takim właśnie jest – fundamentalne kłamstwo Wzrostu Gospodarczego jest oczywiste, a jego identyfikacja równie czytelna. Inną sprawą jest wytworzenie mentalności, która tak integralny składnik naszego codziennego życia rozpoznaje jako czystą, korporacyjną propagandę: wymaga to pewnego poziomu odprogramowania, jaki można osiągnąć tylko poprzez podważenie samego komunikatu. W ramach ćwiczeń zachęcam do audio-wizualnego wyławiania Wielkiego Kłamstwa z każdej wykonywanej w danym dniu czynności: proszę przygotować się na szok. Regularna styczność z Wielkim Kłamstwem nie ma szczególnych właściwości katartycznych, ale z pewnością pomaga wzbudzić gniew.

Konsekwencje:

W odróżnieniu do Narzędzia separacji, które sprawia, że czujemy się dobrze robiąc trywialne rzeczy, kłamstwa instytucjonalne wykorzystują naszą naturalną receptywność na problemy ludzkie o dużej skali, takie jak bezpieczeństwo i dobry stan zdrowia, których zaistnienie przedstawia się jako możliwe jedynie w kontekście zdrowej gospodarki (więcej ironii). Dzięki tej praktyce kwestie naprawdę największej wagi – będące produktem gospodarki przemysłowej – czyli masowe zatruwanie dróg wodnych, systematyczne usuwanie lasów i niszczenie rdzennych, nie-cywilizowanych kultur, postrzegane są jako mniej istotne. Wraz ze zmianą naszych priorytetów zmienia się nasze zachowanie – stajemy się niewolnikami komunikatu. W efekcie jesteśmy posłuszni nakazom systemu; potrafimy reagować tylko na to, co system uznaje za ważne i grzecznie ignorujemy to, co on wyrządza reszcie świata.

Sprawcy:

Głównymi autorami i kanałami dystrybucji kłamstw instytucjonalnych, od najmniejszego aktu prania mózgu na zielono po monumentalne stopienie umysłu niezbędne do zaaprobowania wiecznego wzrostu gospodarczego, są wielkie instytucjonalne otwory wylotowe: system polityczny w swojej całości, korporacyjny przemysł public relations i marketingu oraz mass media – kontrolowane zarówno przez państwa, jak i korporacje (choć trudno jest doszukać się dzielących je różnic). Z mówieniem nieprawdy i akceptacją kłamstw epickich wręcz rozmiarów nieodłącznie wiąże się konspiracja; podejmowany we wskazanym gronie wysiłek jej zachowania jest opłacalny. Kiedy kłamstwa zostaną nam przekonująco sprzedane, utrzymanie wszystkich „na fali komunikatu” jest stosunkowo proste: wystarczy kłamać dalej.

9) Straszy się nas.

Opis:

W cywilizowanym świecie kłamstwa i strach są ze sobą mocno splecione. Opisane powyżej Wielkie Kłamstwo sięga po szereg taktyk i sojuszników, by utrzymać i wzmocnić – szczególnie w krajach nowo uprzemysłowionych – swoją kontrolę nad naszą psychiką; do pewnego stopnia pomocny jest tutaj strach. Wystarczy groźba załamania gospodarczego, nawet stagnacji, a posłusznie utworzymy sklepowe kolejki i uliczne korki. Okazuje się, iż większość bardziej przekonujących form kłamstwa zaprzęga strach.

Nie jest niespodzianką, że na przestrzeni dziejów cywilizowani ludzie padali ofiarą tak spektakularnych taktyk siania przestrachu jak: uznanie rdzennych mieszkańców Afryki za nieludzkich Dzikusów, których należy wyedukować w obyczajności Cywilizowanego Człowieka; usprawiedliwienie imperialnej eksploatacji ogromnych obszarów ziemi strachem przed „chciwością” innych narodów; demonizowanie każdego człowieka z lewicowymi poglądami politycznymi etykietką komunisty, socjalisty i (tak, ludzie truchleją słysząc ten termin) liberała; wywoływanie masowej histerii, zgodnie z którą każdemu, kto nie sympatyzuje z przemysłowym Zachodem przyznawany jest tytuł Terrorysty. To właśnie posługiwanie się strategią zastraszania sprawia, że ludzie nie poddający się zwyczajnej perswazji przeciągani są „na (pożądaną) stronę.” Zważywszy na skuteczność tego narzędzia, zastanawiam się, dlaczego nie jest stosowane szerzej: mogę tylko przypuszczać, że w sercu większości pozostałych Narzędzi również zalega element strachu; może to być obawa przed uchodzeniem za nieudacznika, względnie przed oskarżeniami o zachowania anormalne. Jesteśmy zwierzętami społecznymi i lubimy dopasowywać się do przyjętej normy: potrzeba odwagi, aby wyjść poza własną strefę komfortu.

Identyfikacja:

Ze swej natury taktyka zastraszania stwarza pozory prawdy, aczkolwiek owiniętej wokół granatu z zawleczką znajdującą się na swoim miejscu. Ważne jest, by rozpoznać, iż trajektoria narzuconych obaw biegnie w dół. Prawdą jest, że kiedy instytucjonalne, oparte na lęku kłamstwo zakorzeni się w kulturze, najprawdopodobniej usłyszysz je od swoich rówieśników, a nie od przedstawicieli lub instrumentów władzy; lecz w swoim początkowym stadium idee te płyną niezawodnie z dyżurnych tub instytucjonalnych: polityków, mediów popularnych, Liderów Biznesu i tych, którzy używają strachu, aby głosić wiarę w coś, co ma być uosobieniem nieskończonej miłości i troski:

A jeźlibyście mię nie słuchali, i nie czynili wszystkich tych przykazań; I jeźli ustawy moje wzgardzicie, a sądami moimi będzie się brzydziła dusza wasza, żebyście nie czynili wszystkich przykazań moich, i wzruszylibyście przymierze moje: Ja też wam to uczynię: nawiedzę was strachem, suchotami i gorączką, które wam oczy popsują a boleścią napełnią dusze wasze, a siać będziecie próżno nasienie wasze, bo je zjedzą nieprzyjaciele wasi; I postawię twarz moję przeciwko wam, i porażeni będziecie od nieprzyjaciół waszych, i panować będą nad wami, którzy was mają w nienawiści; i będziecie uciekali, choć was nikt gonić nie będzie. Biblia Gdańska/Księga Kapłańska 26, wersety 14-17

A jeźli i przeto nie usłuchacie mię, ale chodzić będziecie, mnie się sprzeciwiając: Ja też pójdę w gniewie przeciwko wam; i Ja też karać was będę siedmiorako więcej dla grzechów waszych. I będziecie jeść ciało synów waszych, i ciało córek waszych jeść będziecie. I wygubię po górach kaplice wasze, a porozwalam słoneczne bałwany wasze; i składę trupy wasze na kloce obrzydłych bałwanów waszych, a będzie się wami brzydziła dusza moja. Biblia Gdańska/Księga Kapłańska 26, wersety 27-30

Powiedzmy sobie szczerze – gdyby idea była wiarygodna, czy konieczne byłoby artykułowanie jej w tak przerażający sposób?

Konsekwencje:

Naturalna reakcja na strach nie jest taka sama, jak reakcja na agresję (zob. Narzędzie nr 10), ponieważ w obliczu lęku można podjąć walkę wyłącznie z kondycją własnego umysłu. W przypadku prawdziwego, namacalnego, przerastającego nas zagrożenia reakcją wykształconą przez ewolucję jest ucieczka; z tej przyczyny inicjatorzy tego Narzędzia separacji tworzą spust: nie musimy uciekać, ponieważ to oni ochronią nas przed nowym zagrożeniem. W rezultacie wybieramy bezruch, wpadamy w behawioralną koleinę, która – jak nam się zdaje – zapewni bezpieczeństwo, nie zdając sobie sprawy, że tak naprawdę zabezpieczamy powodzenie przemysłowej machiny.

Sprawcy:

Wśród wyjątkowo licznej obsady aktorów drugoplanowych pozostających do dyspozycji cywilizowanej elity, by szerzyć strach są dziennikarze prasowi, telewizyjni eksperci i legion podrzędnych polityków wspinających się po lepkim maszcie władzy. Kulturowo zaszczepiony strach – na przykład potrzeba „wojny z terroryzmem” – równie dobrze może być propagowany przez znajomych, z którymi masz codzienny kontakt; ciebie nie włączając, jeśli uczestniczysz we wzniecaniu paniki.

10) Stosuje się wobec nas przemoc.

Opis:

Jeżeli nie jesteś dostatecznie przestraszony/przestraszona, trzeba cię zranić. Nie jest to niefortunny skutek uboczny nieprzestrzegania cywilizacyjnych reguł; to zasadnicza część natury cywilizacji. Znęcanie się jest zjawiskiem endemicznym występującym w każdej klasie społecznej, każdych barwach politycznych, każdej instytucji i kulturowym poddziale świata, który uznajemy za normalny. Jednak mimo swego inherentnego charakteru ujawnia się ono w chwili, gdy nasze postępowanie grozi zakłóceniem przepływu jednego z licznych strumieni pieniędzy i władzy zapewniających funkcjonowanie systemu. Jeśli nie poddałeś się wstępnym interwencjom odstraszającym, wtedy nadejdzie kolej na przemoc – prawdziwą przemoc, a nie „przemoc” zdefiniowaną przez rządzących i relacjonowaną przez środki masowej informacji. Jak ujął to Derrick Jensen:

Cywilizacja opiera się na jasno określonej i powszechnie akceptowanej, choć często nie wspominanej, hierarchii. Przemoc stosowana przez tych usytuowanych wyżej w hierarchii wobec tych, którzy uplasowani są niżej jest prawie zawsze niewidoczna, tzn. niezauważana. Kiedy zostaje zauważona, jest w pełni racjonalizowana. Przemoc użyta przez tych, którzy znajdują się niżej w hierarchii wobec tych z góry jest nie do pomyślenia, a gdy do niej dochodzi, odpowiedzią jest szok, przerażenie i fetyszyzacja ofiar.

Kiedy członek społeczeństwa biorący udział w proteście zostaje pobity pałką przez policjanta, czyn ten chroniony jest przez hierarchię, w której operuje policjant; kontekst dyktuje interpretację pobicia: był to racjonalny akt samoobrony. Kiedy podobnego, lub mniej drastycznego, czynu dopuści się wobec funkcjonariusza policji członek społeczeństwa, wówczas akt ten przeciwstawia się hierarchii; potępiany jest głośno i bez przerwy przez wszystkich, którzy mają głos, nawet przez większość uczestników protestu.

Identyfikacja:

Cywilizowanych ludzi tak skutecznie uwarunkowano, by zaakceptowali częste stosowanie przemocy w obliczu sprzeciwu – w obliczu prób uzyskania wolności i powtórnego połączenia się z czymś nie narzuconym przez hierarchię – że identyfikacja przemocy jako Narzędzia separacji stała się zaskakująco prosta. Akt agresji nie kwalifikowany przez media jako „przemoc” najprawdopodobniej jest przejawem ucisku; czymś, co w zamyśle ma utrzymać ludzi na ich miejscach w szeregu. Możemy zatem rozpoznawać systemową przemoc dzięki temu, że nie jest traktowana jako przemoc.

Konsekwencje:

Jeżeli jesteśmy w stanie zaakceptować przemoc w ramach sprawiedliwego społeczeństwa, wówczas jednoznacznie nieetyczny akt staje się normalnością. Nieodłączną częścią życia w rodzinie zdominowanej przez maltretujących rodziców lub partnerów jest normalizacja przemocy: nikt jej już nie zgłasza; toleruje się ją, w najbardziej ekstremalnych przypadkach jest nawet mile widziana. Ofiary nie są zdolne do obrony. Fala przemocy rozbiega się po wszystkich sektorach społeczeństwa: my-krzywdzeni możemy stać się oprawcami. W rezultacie każdy z nas odłącza się od etycznego siebie i przestaje postrzegać ludzi i cały świat przyrody jako ofiary: gwałt jest po prostu zwyczajową formą prowadzenia interesów, więc przestajemy stawiać opór.

Sprawcy:

Pierwszoplanowymi instytucjonalnymi siepaczami są ci, którzy bezpośrednio aplikują „bezpieczeństwo” w imieniu korporacyjnych i politycznych elit: wojskowi, policjanci, ochroniarze prywatnych agencji ochrony i inni pokrewni im egzekutorzy. Nie wystarczy jednak stworzyć świadomego przyzwolenia na maltretowanie; wymaga to bardziej subtelnego narzucenia hierarchii, zwłaszcza patriarchalnej. Tak więc ci, którzy uczą nas zasad cywilizowanego społeczeństwa – m.in. szkolni wychowawcy, duchowni, historycy i raz jeszcze środki masowego przekazu – pomagają uczynić nas sprawcami przemocy i z zapałem wspierają proces separacji.

Autor: Dave Pollard
Tłumaczenie: exignorant
Źródło polskie: Narzędzia separacji cz. I

Witaj! Jeśli zależy Ci na przekazywaniu dalej niezależnych i nie ocenzurowanych informacji, możesz dołożyć swoją cegiełkę. Dzięki darowiznom jestem niezależny od partii, ideologii, religii, koncernów itp i mogę ujawniać Tobie to, co jest przemilczane i ukrywane. Moja działalność zależy m.in. od Twojego wsparcia.

Na konto bankowe – kliknij na obrazek poniżej:

paypal_donate

Na Pay Pal – kliknij na obrazek poniżej:

paypal